สายลมยาวพัดผ่านเส้นผมสีดำของหลินเสวียนเต้า ชุดคลุมเต๋าสีขาวลวดลายทองปลิวสะบัดตามแรงลม
ชายเสื้อพลิ้วไหว ลวดลายทองแวบวับ ร่างลอยอยู่กลางอากาศ ท่าทางสง่างามดุจเซียน ปราณอันล้ำเลิศ
หลินเสวียนเต้าก้มมองตนเอง รู้สึกทอดถอนใจในใจ
นี่คือบารมีของผู้ยิ่งใหญ่ขั้นสร้างฐาน
เพราะเป็นที่รู้กันดีว่า: ผู้บำเพ็ญปราณเซียน, ผู้ยิ่งใหญ่ขั้นสร้างฐาน, บรรพชนขั้นแก่นทอง, ปีศาจเฒ่าขั้นหยวนอิง, เด็กน้อยขั้นเปลี่ยนเทพ, มดปลวกขั้นมหายาน
เขาเหยียบอากาศเดินช้า ๆ ยืนอยู่บนเมฆ มองดูแม่น้ำภูเขาหมื่นลี้ของสำนัก
สายตากว้างไกลอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน สีสันของสรรพสิ่งมีชีวิตชีวาขึ้น พลังปราณทุกสายที่ไหลเวียนอยู่รอบข้าง ล้วนเชื่อมโยงกับจิตใจของเขาอย่างแนบแน่น ตอบสนองตามใจ
ยกมือก้าวเท้า พลังปราณแห่งฟ้าดินก็เคลื่อนตามใจ
"นี่คือโลกในสายตาของผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐาน... ไม่ธรรมดาจริง ๆ"
หลินเสวียนเต้าถอนหายใจเบา ๆ ในใจเต็มไปด้วยความยินดีและความโล่งใจหลังการเปลี่ยนแปลง
ทะลวงพันธนาการ เหนือกว่าสามัญชน เส้นทางบำเพ็ญเพียรนี้ถึงจะนับว่าเริ่มต้นอย่างแท้จริง
ขณะนี้เป็นเวลาเช้าตรู่ ศิษย์ยอดเขายาทั้งหมดตื่นขึ้นมาบำเพ็ญเพียรและผลัดกันรักษาการณ์
ศิษย์จำนวนมากเงยหน้ามองเห็นร่างชุดขาวที่ลอยอยู่กลางเมฆ ทั่วทั้งที่ก็เกิดเสียงอึกทึก เสียงอุทานดังขึ้นไม่ขาดสาย
การบินกลางอากาศโดยไม่ใช้วิชาหรือพลังวิเศษใด ๆ นี่คือสัญลักษณ์เฉพาะของผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐาน!
และผู้นี้ยังเด็กเกินไป สวมชุดคลุมศิษย์สืบทอดแท้จริง ใบหน้าอ่อนเยาว์แต่ท่าทางสุขุม เห็นได้ชัดว่าเพิ่งทะลวงขั้นสร้างฐานมาไม่นาน!
"นี่คือศิษย์พี่สืบทอดแท้จริงท่านใดหรือ ดูไม่คุ้นหน้าเลย อายุยังน้อยเหลือเกิน!"
