จัดการเรื่องสำคัญที่สุดเรียบร้อยแล้ว ในมิติส่วนตัวยังเหลือปืนอีกครึ่งหนึ่ง ซึ่งมากพอให้เธอใช้
ในเมื่อมาเที่ยว แน่นอนว่าต้องเที่ยวให้เต็มที่ หากกลับไปทันที ก็เท่ากับประกาศชัด ๆ ว่าเธอมีพิรุธ
มาเมียนมาร์ทั้งที แน่นอนว่าต้องไปดูการเสี่ยงโชคจากการซื้อหินหยก
เธอไม่มีพรสวรรค์ด้านนี้เลย แค่อยากเข้าไปดูความคึกคัก อีกอย่างก็เพื่อปัดข้อสงสัยออกจากตัว
ทางเข้าบ่อนคาสิโนมีการรักษาความปลอดภัยแน่นหนา ประตูใหญ่ที่ประดับประดาหรูหราสีทองตัดกับถนนทรุดโทรมด้านนอกอย่างชัดเจน
หากต้องการเข้าไปยังพื้นที่จัดงานเสี่ยงโชคจากการซื้อหินหยก ต้องแสดงหลักฐานทางการเงิน ม่อเฉิงเฉิงยืนต่อแถว พอถึงคิว พนักงานก็มองใบหน้าอ่อนเยาว์กับเสื้อผ้าเรียบง่ายของเธอด้วยสายตาสงสัย
ม่อเฉิงเฉิงสีหน้าไร้อารมณ์ หยิบบัตรธนาคารที่มีเงินอยู่ 20 ล้านออกจากกระเป๋าเป้ แล้วแตะลงบนเครื่องเบา ๆ
เสียง “ปี๊บ” ดังขึ้น การตรวจสอบฐานะการเงินผ่าน
ภาพด้านในเป็นไปตามที่ม่อเฉิงเฉิงจินตนาการไว้ ซื้อหินหนึ่งก้อนอาจจนลงได้ในพริบตา หรือร่ำรวยขึ้นมาทันที เธอมองดูทุกอย่างอย่างเย็นชา พอตกบ่าย ระหว่างเดินเล่นอยู่ ม่อเฉิงเฉิงก็พบคนรู้จักเข้า
“อ้าว เป็นคุณจริง ๆ ด้วย?”
ม่อเฉิงเฉิงชะงักฝีเท้า เสียงนี้... เธอค่อย ๆ หันกลับไป
เห็นไป๋หลี่โม่อยู่ไม่ไกล รายล้อมด้วยผู้คนหลายคน เขามองเธอด้วยท่าทีสบาย ๆ
วันนี้เขาสวมสูทลำลอง รูปร่างสูงโปร่งดูโดดเด่นยิ่งขึ้น ใบหน้าหล่อเหลาฉายแววประหลาดใจและใคร่รู้อย่างไม่คิดปิดบัง
คนที่ยืนอยู่ข้างเขาคือเพื่อนกลุ่มเดิมที่อยู่บ้านเขาในวันนั้น ตอนนี้ทุกคนต่างมีสีหน้ารอดูเรื่องสนุก
ไป๋หลี่โม่เดินเข้ามา สายตากวาดมองม่อเฉิงเฉิงตั้งแต่หัวจรดเท้า ราวกับอยากค้นหาอะไรบางอย่างจากตัวเธอ
“คุณหนูเฉิง... ไม่คิดเลยว่าคุณจะมาถึงเมียนมาร์จริง ๆ” มุมปากเขายกขึ้นเป็นรอยยิ้มชวนให้ตีความ