“สหายเต๋าท่านนี้ สนใจยันต์ที่เพิ่งวาดใหม่ไหม มีทั้งวิชาลูกไฟ วิชาชำระล้าง...”
“ทองแดงแดงคุณภาพดี วัตถุดิบชั้นเลิศสำหรับผู้ฝึกขั้นหลอมปราณ”
“เนื้อสัตว์อสูรขั้นหนึ่ง เพิ่งเชือดใหม่ ๆ พลังวิญญาณยังอยู่ครบ!”
ผู้บำเพ็ญจำนวนมากนั่งเงียบ ๆ อยู่กับที่ ใครแวะมาก็เอ่ยตอบ หากไม่มีคนสนใจก็นั่งสมาธิ
แต่ก็มีอยู่ไม่กี่คนที่คึกคัก แม้จะไม่ได้ตะโกนเรียกลูกค้ามากนัก ทว่าบรรยากาศกลับเต็มไปด้วยกลิ่นอายชีวิตชีวา
การแต่งตัวของม่อเฉิงเฉิงนี่ ช่างหลอกตาคนได้จริง ๆ
พวกที่ชอบฉวยโอกาส ปล้นคนรวย พอเห็นเธอก็มักหลบสายตาไปโดยไม่รู้ตัว
แม้ระดับพลังของม่อเฉิงเฉิงจะไม่สูงนัก แต่การแต่งกายกับราศีที่แผ่ออกมาจากตัวเธอ ไม่ใช่สิ่งที่ครอบครัวธรรมดาจะบ่มเพาะขึ้นมาได้
พวกนั้นปล้นคนก็เพราะหวังเงิน หากท้ายที่สุดไม่ได้อะไร แถมยังไปหาเรื่องคนที่ไม่ควรหา จะไม่ขาดทุนย่อยยับหรือ?
เลือกเหยื่อที่มั่นใจว่าจัดการได้ย่อมดีกว่า
พวกนั้นชอบปล้นผู้บำเพ็ญอิสระมากกว่า ปล้นแล้วก็ปล้นไป หากยังขัดขืนก็ฆ่าทิ้งเสีย
ม่อเฉิงเฉิงไม่รู้ความคิดเล็ก ๆ น้อย ๆ ของคนพวกนั้น เธอแค่เดินดูของไปเรื่อย ๆ
ถูกใจก็ซื้อ รู้สึกว่าแพงก็ต่อราคา ต่อไม่ลงก็ช่างมัน
การต่อรองราคาก็เป็นสีสันอย่างหนึ่งของชีวิต ต่อราคาได้สำเร็จทีไร อารมณ์เธอก็ดีขึ้นทุกที
ฮ่า ๆ ความคิดแบบชอบเอาเปรียบนี่เอง เงินห้าสิบแปดหยวน ต่อได้แปดหยวนก็ทำให้ดีใจอยู่ตั้งครึ่งค่อนวัน แต่กลับไม่รู้ว่าซื้อรถแล้วต่อรองส่วนลดสิบเปอร์เซ็นต์จะประหยัดได้เท่าไร