“แฟนผมเอง” เฉินฝานพูดหยอกเล่น
หลิวต้าป่าวได้ยินแล้วหัวเราะ
“แกพิการขนาดนี้ ยังมีแฟนอีกเหรอ? ขำจะตาย ผู้หญิงโง่คนไหนกันที่ตาถั่วมาชอบไอ้ไร้ประโยชน์อย่างแก?”
ได้ยินอีกฝ่ายด่าทอ เฉินฝานยังคงสงบนิ่ง
“ลองเดาดูสิ”
ใช่ว่าเขาไม่มีอารมณ์โกรธ
ก่อนหน้านี้เขาอดกลั้นมาตลอด เพราะร่างกายพิการ อีกทั้งยังรู้สึกด้อยค่า
แต่ตอนนี้ขาที่ขาดหายกลับมาสมบูรณ์แล้ว
พลังอันยิ่งใหญ่รวมตัวที่ตันเถียน!
จะกลัวพวกที่อาศัยอำนาจรังแกคนอื่นไปทำไม!?
“อะไร อยากลงมือเหรอ!?” หลิวต้าป่าวถอยหลังไปสองก้าวโดยสัญชาตญาณ
“ไม่สิ!”
“เมียฉันบอกว่าแกเป็นคนขาเป๋ ไม่มีแม้แต่แรงจะฆ่าไก่ แล้วทำไมขาแก... ขาแกถึงไม่เป๋เลยสักนิด!?”
“หรือก่อนหน้านี้แกล้งทำ? เพื่อหลอกให้เมียฉันสงสาร จะได้ลดค่าเช่าให้แก!”
“ดีนี่! ฉันก็ว่าแล้วว่าแกมันไม่ใช่คนดี ขึ้นค่าเช่าให้แกน่ะถูกแล้ว!”
“500 น้อยไป อย่างน้อยก็ 1,000!”
“ต่อไปค่าเช่าของแกกับพี่สะใภ้ คนละ 2,500 จ่ายล่วงหน้าครั้งละอย่างน้อย 3 เดือน ถ้าจ่ายไม่ไหวก็เก็บของไสหัวไปเดี๋ยวนี้!”
สุดท้ายเฉินฝานก็ไม่ได้ลงมือ ไม่ใช่เพราะกลัวจะตีอีกฝ่ายตาย แต่เพราะคิดว่าต้องเดินบนเส้นทางผิดกฎหมายเพราะสามีไร้ความสามารถคนนี้ ไม่คุ้มเลย
“โอนให้คุณ 15,000”
“กลัวแต่จะมีแรงรับ ไม่มีแรงใช้”
เมื่อนึกถึงเสียงร้องของภรรยาอีกฝ่ายเมื่อคืน เขาก็คิดว่า 15,000 ไม่ได้มากมายอะไร
ค่าเช่าส่วนที่ขึ้นมา ถือเป็นการชดเชยให้คุณป้าเจ้าของห้อง
“แช่งฉันเหรอ? คิดว่าฉันจะกลัวคำขู่ของแกหรือไง”
เฉินฝานไม่สนใจท่าทีไม่ยี่หระของอีกฝ่าย แล้วหันหลังเดินเข้าห้องนอน
“อีกสองวันคุณก็รู้เอง”
เงินก้อนนี้เป็นค่าครองชีพที่เซี่ยเสี่ยวจือโอนมาให้
ตอนนี้ขอยืมมาใช้ก่อน พอหาเงินได้แล้วค่อยคืนให้สิบเท่า
หลังจากย่อยความรู้มาทั้งคืน วิชาแพทย์ วิชาปรุงโอสถ และวิชาลับฮวงจุ้ยในคัมภีร์มังกรหงส์หงเหมิง เขาก็เข้าใจอย่างถ่องแท้แล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้เขาทะลวงถึงขั้นฝึกปราณระดับหนึ่ง กลายเป็นผู้บำเพ็ญเซียนอย่างแท้จริง
มั่งคั่งล้นฟ้า ร่ำรวยทัดเทียมเชื้อพระวงศ์ เป็นเพียงเรื่องของเวลา
และวันนั้นจะมาถึงในไม่ช้า
หลิวต้าป่าวได้รับเงินโอนผ่านคิวอาร์โค้ดจากอีกฝ่าย แต่กลับรู้สึกเหมือนมีหนามทิ่มแทงใจ ไม่ว่าจะอย่างไรก็ยิ้มไม่ออก
“แกล้งทำเป็นลึกลับ!”
หลิวต้าป่าวได้เงินมาแล้วจึงไม่พูดอะไรต่อ เขามองประตูห้องนอนของผู้หญิงทั้งสี่บาน ก่อนจะหยุดสายตาไว้ที่บานซึ่งอยู่ใกล้ที่สุด ดวงตาเต็มไปด้วยความเคียดแค้น
จากนั้นเขาก็หันหลังออกจากอพาร์ตเมนต์ไป
ภายในห้องนอน
เวินหรูสุ่ยที่แต่งตัวเรียบร้อยแล้วหลบอยู่ตรงมุมห้อง สีหน้าระแวดระวัง
“หลิวต้าป่าวไปแล้วหรือยัง?”
เฉินฝานพยักหน้า
“แต่ฉันแนะนำให้รออีกหน่อย เผื่อเจอกันหน้าประตูขึ้นมาจะอธิบายลำบาก”
ติ๊ง!
วินาทีถัดมา เวยซิ่นของเขาก็ได้รับเงินโอนจากอีกฝ่าย 20,000 หยวน ทำเอาเขางุนงงไปหมด
“คุณป้า นี่หมายความว่ายังไงครับ?”
เวินหรูสุ่ยอธิบายว่า “ป้าได้ยินที่เธอกับหลิวต้าป่าวทะเลาะกันชัดเจนทุกคำ”
“พูดตามตรง ป้าไม่เคยคิดจะขึ้นค่าเช่าของพวกเธอเลย”
“เงินส่วนที่เกินมา ป้าคืนให้เธอ”
พูดจบเธอก็เปิดประตู แอบย่องออกจากอพาร์ตเมนต์ไปตอนที่ผู้เช่าคนอื่นไม่อยู่
เฉินฝานมองเงิน 20,000 หยวนที่เพิ่มเข้ามาในเวยซิ่นด้วยความสงสัย
“เดี๋ยวก่อน! ต่อให้ไม่ขึ้นค่าเช่า เดือนละ 1,500 จ่ายทีละสามเดือน ผมกับพี่สะใภ้ก็ต้องจ่าย 9,000 หยวนอยู่ดี”
“คุณป้าให้ผม 20,000 หยวนหมายความว่ายังไงครับ?”
จ่ายค่าเช่าจนถึงท้ายที่สุด ไม่เพียงไม่ถูกขึ้นค่าเช่า กลับยังได้เงินมาอีก 5,000
บนโลกนี้มีการค้าที่ได้กำไรโดยไม่มีทางขาดทุนด้วยหรือ?
“เฮ้อ! เทียบกับสามีของเธอแล้ว คุณป้าเป็นคนดีจริง ๆ”
“น่าเสียดาย เวลาของเธอเหลือไม่มากแล้ว”
“ในบทแพทย์เสวียนของคัมภีร์มังกรหงส์หงเหมิงกล่าวไว้ว่า ‘โหนกแก้มแดงดั่งแต่งแต้มชาด ภายในหยินต้นกำเนิดดับสูญ อย่าหลงว่าใบหน้าแดงดุจไฟ ตะเกียงริบหรี่ส่องวูบเดียวก็ดับ’”
“แม้คุณป้าจะดูผิวพรรณเปล่งปลั่ง มีความปรารถนาแรงกล้า ราวกับพลังชีวิตเต็มเปี่ยม แต่แท้จริงแล้วหยวนภายในเสียหายมานาน ใกล้สิ้นอายุขัยเต็มที”
“ไม่ใช่เพราะเธอปล่อยตัวจนหยินต้นกำเนิดของผู้หญิงหมดสิ้น แต่เป็นเพราะเก็บกดมานาน ไม่ได้รับการหล่อเลี้ยง อีกทั้งยังมีร่างกายหยินเย็นมาแต่กำเนิด จึงทำให้ร่างกายอ่อนแอจนบำรุงไม่ขึ้น”
“‘อุบัติเหตุ’ ครั้งนี้พอจะช่วยให้เธอมีชีวิตต่อได้อีกหลายวัน แต่หากไม่มีเข็มทองเก้าหยางของฉันช่วยรักษา อย่างมากก็อยู่ได้อีกหนึ่งเดือน ก่อนจะหัวใจขาดเลือดเฉียบพลันจนเสียชีวิต”
เช่นเดียวกับตอนมองหลิวต้าป่าว เขามองออกทันทีว่าเวินหรูสุ่ยมีโรคซ่อนเร้น
แต่สถานการณ์ของทั้งสองต่างกัน
เวินหรูสุ่ยใช้ชีวิตไม่เลว แต่กลับมีอายุขัยเหลือไม่มาก
หลิวต้าป่าวสำส่อน แต่กลับอายุยืนถึงร้อยปี
คำว่า “มีแรงรับ ไม่มีแรงใช้” ไม่ได้หมายความว่าอีกฝ่ายใกล้ตาย แต่เขามองออกว่าความอ่อนแอของอีกฝ่ายเกิดจากโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์
ยิ่งไปกว่านั้น ยังเป็นโรคร้ายแรงที่การแพทย์สมัยใหม่รักษาไม่หาย
หากไม่มีเข็มทองเก้าหยางของเขาที่ช่วยฟื้นคืนชีพได้ ภายในไม่ถึงครึ่งเดือน สมรรถภาพทางเพศของอีกฝ่ายก็จะเสื่อมถอยลงอย่างสิ้นเชิง
ต่อให้มีเงินมากแค่ไหนก็เอาไปใช้กับผู้หญิงไม่ได้
“คนหนึ่งรักษาความประพฤติ ใช้ชีวิตมีวินัย แต่กลับอายุสั้น อีกคนเที่ยวสำมะเลเทเมาทุกวัน กลับอายุยืนถึงร้อยปี”
“สรรพสิ่งล้วนถูกวิถีฟ้าชักใย วิถีสวรรค์ช่างไร้เมตตา”
เขาคิดว่าอีกฝ่ายเป็นคนดี อีกทั้งยังรู้สึกผิดจากเรื่องเมื่อคืน
จึงเกิดความคิดอยากช่วยชีวิตและรักษาคนขึ้นมา
แต่ต้องมีโอกาสเหมาะ ๆ เสียก่อน
ทางที่ดีที่สุดคือแผนที่ฆ่าหลิวต้าป่าวได้ และช่วยเวินหรูสุ่ยให้พ้นจากความทุกข์ไปพร้อมกัน ได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่าย!
“ขั้นฝึกปราณระดับหนึ่งสูงสุด!”
เมื่อสัมผัสได้ว่าพลังวิญญาณในตันเถียนเข้มข้นขึ้น ใบหน้าของเขาก็เผยรอยยิ้มตื่นเต้น
“เลือดเนื้อสามัญล้วนเป็นธุลี มีเพียงกระดูกที่สวรรค์ประทานซ่อนพลังวิเศษ
ได้หนึ่งสายสืบทอด หวังมองไกลนับพันปี เหนือกว่าบำเพ็ญทุกข์นับร้อยชั่วคน!”
“เวินหรูสุ่ยเป็นเพียงกระดูกมนุษย์ธรรมดาที่ไม่มีรากวิญญาณ การอยู่กับเธอหนึ่งคืนไม่เพียงช่วยกดพิษหยางไว้ชั่วคราว แต่ยังทำให้ขั้นบำเพ็ญของฉันเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด”
“ถ้าฉันยังได้อยู่กับเธอต่อ... ต่อให้หาโอสถวิเศษจากฟ้าดินที่ว่าไม่เจอ ขั้นบำเพ็ญของฉันก็น่าจะเพิ่มขึ้นอย่างมั่นคง”
“ไม่มีปัญหา ต้องทำได้แน่”
“ความ ‘ร่วมมือ’ เมื่อคืนไม่ใช่ฉันคิดไปเองแน่นอน!”
ปัง ปัง ปัง!
ขณะที่เขากำลังเปี่ยมด้วยความคาดหวัง ก็มีคนเคาะประตูเบา ๆ
“เฉินฝาน คุณอยู่ข้างในหรือเปล่า?”
เมื่อได้ยินเสียงเรียกของพี่สะใภ้ เฉินฝานที่นั่งอยู่ตรงหัวเตียงก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนรีบตอบกลับ
“พี่สะใภ้ ผมอยู่นี่ครับ”
ยังไม่ทันที่เขาจะลุกขึ้น พี่สะใภ้ที่อยู่ด้านนอกก็หมุนลูกบิดประตู
“อยู่ก็ดีแล้ว พี่จะเช็ดตัวให้ แล้วตรวจดู... บริเวณที่ถูกไฟลวกของเธอสักหน่อย”