หลงเซียวเทียนคือผู้ที่หลินฉางเกอตั้งใจเลี้ยงเอาไว้!
ตั้งแต่ชาติก่อนที่สังหารเขา หลินฉางเกอก็ล่วงรู้แล้วว่าโชควาสนาจากวิถีสวรรค์ที่ปลดปล่อยจากร่างอีกฝ่ายมีเพียงเสี้ยวเดียว ไม่สมฐานะของเขาเลย
นั่นหมายความว่ายังไม่ได้ฆ่าเขาให้ตายจริง ๆ!
และตราบที่โชควาสนายังอยู่ ก็พิสูจน์ว่าโชคใหญ่ โอกาสอันล้ำค่ายังหาไม่พบ
หลงเซียวเทียนสั่งสมมาแปดชาติ มุ่งอัดฉีดโชควาสนาทั้งหมดสู่ชาติที่เก้า เพื่อก้าวข้ามขีดจำกัดพรสวรรค์เดิม ก่อเกิดการทะลวงขั้น
และเขาก็จะได้ร่างจักรพรรดิกลับชาติมาเกิดเก้าชีวิต ยกระดับพลังต่อสู้สู่ขีดน่าสะพรึงกลัว
หลินฉางเกอพึมพำกับตนเอง "ปลาใหญ่ตัวนี้...ถึงเวลาลากอวนแล้ว"
หลงเซียวเทียนเติบโตรวดเร็ว ในระยะเวลาอันจำกัด กลับสร้างความปั่นป่วนได้ถึงเพียงนี้...ก็นับว่าไม่ธรรมดา
ให้สมบัติลับของจอมปราชญ์เป็นที่ฝังศพเขา ย่อมดีไม่น้อย
...
หลงเซียวเทียนใช้โลหิตเซ่นสังเวยของคนเหล่านั้น เปิดช่องว่างใต้แท่นบูชา
แผ่นดินทรุดตัว พลังมังกรอันท่วมฟ้าทะลักออกมา แต่ละสายพุ่งทะยานสู่นภา กดดันฟ้าดินแห่งนี้จนส่งเสียงหวีดแหลม
สั่นไหวอยู่เนิ่นนาน กว่าพื้นดินจะกลับมั่นคงอีกครั้ง
หลงเซียวเทียนแววตาฉายประกายคมวาว ปลื้มปิติยิ่ง "ดี ดีนัก สมเป็นไข่มุกวิญญาณมังกร! สิ่งนี้หากตกถึงมือข้า จักเป็นกุญแจสู่จอมปราชญ์!"
ณ รอยแยกแผ่นดิน มีกระดูกมังกรฝังอยู่
กลางหว่างคิ้วของกระดูกมังกร ลอยไข่มุกดำโปร่งแสงเม็ดหนึ่ง มองดีๆ จะเห็นวิญญาณมังกรแหวกว่ายภายใน
ไข่มุกวิญญาณมังกรนี้เกิดได้ก็ต่อเมื่อมังกรที่แท้จริงที่มีพรสวรรค์สุดยอดสิ้นชีพ