“คราวนี้……จบแล้ว!”
ใบหน้าผู้อาวุโสผู้นั้นซีดเผือดในพริบตา หัวใจเหมือนถูกมือยักษ์บีบรัด แม้แต่ลมหายใจยังยากลำบากอย่างยิ่ง
อีกฝ่ายไม่เพียงแต่ว่องไว ยังมีพลังน่าเกรงขามดุจภูเขาเทพประหาร!
เขาใช่ว่าไม่อยากสู้ตอบ ทว่านึกไม่ทันด้วยซ้ำ!
ไม่กี่ลมหายใจต่อมา เงาร่างหลายสายก็เร่งมาถึง
ทว่าในลานเหลือแต่ซากศพยับเยินหนึ่งร่างเท่านั้น หาได้มีสิ่งอื่นอีก ผู้ลงมือได้หายไปอย่างไร้ร่องรอย!
แถมศพนั้นยังมีบาดแผลนับสิบแห่ง และประหลาดนัก
ทั้งแผลดาบ แผลทวน แผลกระบี่ แผลค้อน……ยากจะจินตนาการว่า สุดยอดวิชาใดจึงชักนำการโจมตีหลากรูปแบบเพียงนี้ได้ในคราวเดียว
“มันส่งข่าวมา บอกว่าผู้ลงมือมีเพียงหลินฉางเกอคนเดียว!”
เหล่าผู้อาวุโสคำรามลั่น “มันต้องหนีไปแน่ ออกตามล่าให้ทั่ว อย่าให้มันรอดเด็ดขาด!”
ผู้อาวุโสคนอื่นเข้าใจดี หมุนตัวออกไล่ล่า
คนกลุ่มนี้ล้วนเป็นจักรพรรดิอริยะขั้นเล็ก ไม่ขาดผู้ที่ถึงจักรพรรดิอริยะขั้นใหญ่อีกหลายคน
พวกเขาแผ่ขยายออกเป็นวงกว้างไล่ล่าทันที
ส่วนหลินฉางเกอที่เพิ่งสังหารผู้อาวุโสนั้นไป ได้หนีห่างออกไปหลายสิบลี้แล้ว
เขากลั้นลมหายใจ ซ่อนกายในป่าทึบ มองผ่านช่องว่างที่เกิดจากใบไม้ซ้อนทับกัน สังเกตความเคลื่อนไหวภายนอก
ใช้สายตาแทนจิตวิญญาณ นั่นเป็นทางที่อีกฝ่ายจะระแวดระวังได้ยากที่สุด
ฉัวะ!
เงาร่างสองสามสายพุ่งผ่านไปก่อน
หลินฉางเกอหรี่ตาลง คนพวกนี้เป็นจักรพรรดิอริยะขั้นใหญ่ จำนวนมากเกินไป รับมือลำบาก
ไม่นานก็มีอีกกลุ่มผ่านไป
หลินฉางเกอเหมือนพรานผู้ซุ่มรอจังหวะ
ในที่สุด ผู้อาวุโสระดับจักรพรรดิญาณขั้นต้นสองคนก็บินมา สีหน้าเร่งรีบ