"อ้า?"
หลินฉางเกอตะลึงไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ยิ้มเจื่อน "เรื่องสัตว์วิเศษนั้นข้าล้อเจ้าเล่น แต่การเชิญเจ้าเข้าถ้ำนั้นจริงใจ มิได้มีเจตนาอื่นใด เพียงแต่อยากประลองฝีมือกับเจ้า เพื่อขัดเกลาฝีมือ!"
หลังจากเลื่อนขั้นเป็นราชานักบุญ เขายังไม่ได้มีโอกาสลงมือเลย
ส่วนเสวียนชิงยวียน ผู้มีร่างไร้ที่ติและชีพจรจักรพรรดิกระบี่เทวะ… นั่นหมายถึงพรสวรรค์เต็มเปี่ยม!
มองทั่วทั้งโลกบรรพกาล ผู้ที่ต่อกรกับนางได้มีน้อยแสนน้อย!
หลินฉางเกอจึงต้องการหานางมาซ้อมมือ เพื่อใช้เป็นการฝึกฝนร่างอมตะนิรันดร์กาล
เสวียนชิงยวียนถึงได้รู้ตัวว่าตนคิดไปไกล นางหน้าแดงก่ำ กระซิบเสียงแผ่ว "เช่นนั้น… ก็ได้"
ขณะเดินตามหลินฉางเกอเข้าไปในถ้ำ นางอดรู้สึกตำหนิตนเองไม่ได้ แอบบีบมือน้อยๆ อย่างเคืองๆ
ปกติอารมณ์ของนางเยือกเย็นมาก ไม่ค่อยเสียอาการเช่นนี้
แต่ต่อหน้าหลินฉางเกอ ไม่ว่านางจะสงวนท่าทีเพียงใด ก็รู้สึกราวกับถูกมองทะลุปรุโปร่ง
แม้อยากกลับไปเป็นคนเปิดเผยเช่นเดิม ก็เพราะในใจวาบหวามเกินไป จึงยากจะเรียกคืนมาได้
ทั้งคู่เดินเข้าสู่ถ้ำ
หลินฉางเกอค้นหาครู่หนึ่งในวงแหวนมิติ หยิบยันต์แผ่นหนึ่งออกมา โยนลงพื้น
ยันต์แปรเป็นลำแสง พุ่งขึ้นจากพื้น ห่อหุ้มร่างทั้งสองไว้
เพียงชั่วพริบตา ทั้งคู่ก็มาอยู่ในโลกเล็กๆ แห่งใหม่ที่สร้างจากพลังยันต์ เมื่อถึงเวลาก็จะสลายไป
ระหว่างนี้สามารถฝึกฝน ประลองยุทธในโลกเล็กนี้ได้ ไม่ถูกผู้ใดตรวจพบ และไม่กระทบต่อโลกภายนอก
"ฉางเกอ อายุเจ้ากับข้าเท่ากัน แต่ข้ามีระดับขั้นสูงกว่า…"
เสวียนชิงยวียนตั้งสติ ก่อนกล่าว "เช่นนั้นข้าจะกดระดับขั้นมาสู้กับเจ้า!"
"ไม่จำเป็น"
หลินฉางเกอส่ายหน้า "ชิงเยวียน จงใช้ทุกวิถีทาง และสู้กับข้าอย่างสุดกำลัง!"
เสวียนชิงยวียนพยักหน้า นางเคยเห็นความน่าสะพรึงของพลังต่อสู้ของหลินฉางเกอมาหลายครั้ง แน่นอนว่าไม่กล้าประมาทเขาเลยแม้แต่น้อย
เช้ง!
กระบี่เวทชักออกจากฝัก!
เสวียนชิงยวียนหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับกระบี่ฟ้า กลายร่างเป็นแพรเงิน พุ่งเข้าใส่หลินฉางเกอ!