ได้ยินเสียงถอนหายใจของเสิ่นยุ่น เสวียนชิงยวียนก็ราวกับถูกโจมตี ใบหน้างามซีดขาวไร้สีเลือด
"แม้แต่... แม้แต่พันธมิตรพิทักษ์ภพภูมิก็ไม่มีวิธีงั้นหรือ?"
น้ำเสียงของเสวียนชิงยวียนแหบพร่า อารมณ์เกือบจะแตกสลาย
นางเองก็ไม่ได้คาดหวังไว้มากนัก แต่นี่คือเสมือนเสาหลักทางจิตวิญญาณ คอยประคับประคองเบื้องหน้า เพื่อเบี่ยงเบนความเจ็บปวดของนาง
เมื่อเสิ่นยุ่นแสดงท่าที นางก็ตระหนักว่าภาพมายาได้พังทลายลงอย่างสิ้นเชิง
ความเจ็บปวดอันไร้ซึ่งพลังนั้นห่อหุ้มนางไว้
ประมุขคนอื่นๆ เมื่อได้ยินก็พากันหัวเราะเยาะ "ฮ่าๆ อยากจะให้คนของพันธมิตรพิทักษ์ภพภูมิเข้าไปช่วยหลินฉางเกอ? อย่าล้อเล่นไปหน่อยเลย หากพันธมิตรพิทักษ์ภพภูมิเข้าแทรกแซง ก็เท่ากับละเมิดกฎ เราจะไปฟ้องร้องเขาโดยตรง!"
หูเช่อยิ่งได้ใจ "เสวียนชิงยวียน เจ้าสู้เล่ามาเถิด ว่าผู้ใดกันที่เป็นยอดอัจฉริยะของตระกูลที่เกือบจะตีหลินฉางเกอตาย? ใช่บุตรของข้า โฮ่วซวี่ หรือไม่? ข้าเคยบอกแล้วว่าบุตรข้า โฮ่วซวี่ มีพรสวรรค์ล้ำเลิศ อนาคตไร้ขีดจำกัด..."
"อย่าพูดเรื่อยเปื่อย ความเป็นไปได้สูงคือผู้นำรุ่นเรา!"
หนิวจว้านตี้ได้ใจ พลางกล่าว "ผู้นำรุ่นเรามีไพ่ตายมากมาย เกรงว่าไม่จำเป็นต้องใช้ ก็สามารถบีบให้ไอ้เด็กหลินฉางเกอตายคามือได้!"
ฟู่หรานกับเหลียนเฉิงตงต่างขี้เกียจจะพูดด้วย
หูเช่อกับหนิวจว้านตี้ดูถูกหลินฉางเกอเกินไปหน่อย
หลินฉางเกอถึงจะมีปัจจัยโชคช่วย แต่เขาก็เป็นผู้นำรุ่นของตระกูลหลินตัวจริง รับมือพวกยอดอัจฉริยะจากดินแดนสิริมงคลยังเป็นเรื่องง่ายดาย
ยิ่งกว่านั้นยังมีเสวียนชิงยวียนอยู่
พวกเจ้าคนอื่นเทียบกับเสวียนชิงยวียนได้หรือไม่?
ถึงขั้นทำให้นางต้องออกมาขอความช่วยเหลือ?
ดังนั้น มีเพียงคำอธิบายเดียวเท่านั้น ที่หลินฉางเกอตกอยู่ในอันตรายถึงตายก็เพราะ... หลงเซียวเทียน!
"ข้างในนั้นเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เจ้าบอกข้ามาอย่างละเอียด"
ในเวลานี้ ฉู่เยียนเอ๋อมีสีหน้าจริงจัง บินเข้าไปใกล้เสวียนชิงยวียนด้วยตนเอง
นางเก็บท่าทีเย้ายวนที่เคยแสดงต่อภายนอก แววตาเคร่งเครียดอย่างยิ่ง
เสวียนชิงยวียนเงยหน้ามองนาง ริมฝีปากแดงระเรื่อขยับ แต่ไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมา เห็นได้ชัดว่าเป็นการส่งกระแสเสียงให้ฉู่เยียนเอ๋อ