เดิมทีจ้าวหรูหลงยังคิดจะเพิ่มผลงานทางการเมืองให้ตนเองด้วยการรับสมัครทหาร
ทว่าในช่วงสามปีแห่งสงคราม เขาทุ่มเททั้งแรงกายและเวลาไปกับการรับสมัครทหาร อีกทั้งยังเสียเงินไปไม่น้อย
ผลลัพธ์กลับไร้ประโยชน์แม้แต่น้อย
การเกณฑ์ทหารและรับสมัครทหารในแคว้นหลิ่วแทบทั้งหมดเป็นเพียงทหารรับเคราะห์ในสนามรบ คนที่รอดชีวิตมาได้ก็นับว่าหายากแล้ว
สร้างผลงานหรือ? อย่าได้คิดเลย
จ้าวหรูหลงเริ่มวางแผนแล้วว่า หลังรับสมัครทหารคราวนี้เสร็จสิ้น เขาจะเลิกคิดหาผลงานความดีความชอบ ไม่ยอมเสียเงินเปล่าไปจัดการรับสมัครทหารอีก
…………
วันรุ่งขึ้น หลังลู่เฟิงเหนียนกินอาหารเช้าเสร็จ ก็ออกจากโรงเตี๊ยมอีกครั้ง เดินเอื่อยเฉื่อยไปทางมุมตะวันตกเฉียงเหนือของเมือง
ค่ายทหารประจำเมืองตั้งอยู่ที่นั่น
การคัดเลือกทหารใหม่จัดขึ้นตรงปากค่าย มีรั้วไม้ล้อมพื้นที่ว่างแห่งหนึ่งไว้เป็นสนามทดสอบ
เมื่อลู่เฟิงเหนียนมาถึงหน้าค่าย ก็เห็นโต๊ะตัวหนึ่งตั้งอยู่ในสนามทดสอบ ด้านหลังโต๊ะมีเสมียนประจำค่ายทหารนั่งอยู่ ท่าทางง่วงเหงาหาวนอน
เขาสวมเครื่องแบบทหาร อายุราวสี่สิบปี ไว้หนวดแพะ ใต้ตาคล้ำและหาวไม่หยุด เห็นได้ชัดว่านอนไม่พอ
ส่วนในสนามทดสอบ นอกจากทหารสองสามนายที่รับหน้าที่คุมสอบแล้ว ก็ไม่มีใครอยู่เลย
การรับสมัครทหารดำเนินมาเป็นเวลากว่าสองเดือนแล้ว บัดนี้ใกล้สิ้นสุดลง คนที่ตอบรับการรับสมัครจึงยิ่งน้อยลงทุกที
ช่วงหลายวันนี้ ผู้รับผิดชอบการรับสมัครเหล่านั้นก็เพียงมาทำหน้าที่ให้ครบเวลา รับมือไปวัน ๆ เท่านั้น