ลู่เฟิงเหนียนประสานมือคารวะเย่เจิ้งถังเล็กน้อย “ขอหัวหน้ามือปราบเย่ชี้แนะ”
เย่เจิ้งถังกระแอมในลำคอ “หากเจ้าพามารดากับน้องสาวไปด้วย ย่อมหนีไม่พ้น วิธีที่ดีที่สุดคือมอบตัว”
ได้ยินเช่นนั้น ลู่เฟิงเหนียนก็ขมวดคิ้ว
เย่เจิ้งถังกล่าวต่อ “เจ้ามอบตัว ข้ารับรองว่าจะพาเจ้าไปยังอำเภอชิงเหออย่างปลอดภัย
ที่สำคัญที่สุด ข้ารับรองความปลอดภัยของมารดากับน้องสาวเจ้าได้
หากถูกคนของม่าฮุยขวางไว้ เจ้าคงพอมีโอกาสหนีรอด แต่มารดากับน้องสาวของเจ้าไม่มีทางรอดแน่”
แววตาลู่เฟิงเหนียนไหววูบ “เมื่อมีม่าฮุยอยู่ในอำเภอชิงเหอ หากข้ามอบตัว ยังจะมีทางรอดอีกหรือ?”
เย่เจิ้งถังส่ายหน้า “หากการมอบตัวจะทำให้เจ้าต้องตาย ข้าจะเสนอให้เจ้าทำเช่นนั้นไปไย
หากเป็นยามปกติ ต่อให้เจ้ามอบตัว ก็ต้องเสียชีวิตอย่างแน่นอน
แต่ยามนี้ศึกสงครามของราชสำนักกำลังตึงมือ ด้วยวิชายิงธนูของเจ้า หากเข้าร่วมกองทัพ ย่อมเป็นกำลังสำคัญในการตีเมืองยึดป้อม
ราชสำนักกำลังขาดแคลนทหารกล้าและขุนพลฝีมือดี หากจัดการได้เหมาะสม เจ้าย่อมชดใช้ความผิดด้วยการเข้ารับราชการทหารได้”
ได้ยินดังนั้น แววตาลู่เฟิงเหนียนก็วูบไหว
ในจังหวะนั้นเอง เสียงกีบม้ารัวเร็วพลันดังมาจากถนนหลวงนอกป่า
ฟังจากเสียงแล้ว มีคนอย่างน้อยยี่สิบคน
เย่เจิ้งถังขมวดคิ้วแน่น “น่าจะเป็นคนของม่าฮุย”
ไม่นานก็มีเสียงดังมาจากนอกป่า
“ผู้ไม่เกี่ยวข้องห้ามเข้าใกล้! หัวหน้ามือปราบกำลังจับกุมผู้ต้องหา!”