“หัวหน้ามือปราบเย่กำลังไปจับกุมผู้ต้องหาหรือ?” หัวหน้าทหารเอ่ยถามเสียงเบา
เย่เจิ้งถังพยักหน้า “ดึกดื่นป่านนี้ พี่น้องทั้งหลายลำบากแล้ว”
กล่าวจบ เขาก็เตรียมพาลู่เฟิงเหนียนจากไป
หัวหน้าทหารกลับคว้าตัวเขาไว้ “อำเภอชิงเหอของเราไม่ได้เกิดคดีใหญ่เช่นนี้มานานแล้ว
ได้ยินว่าลู่เฟิงเหนียนผู้ก่อเหตุมีวิชายิงธนูเป็นเลิศ วิชาหมัดเท้าก็ไม่ด้อย ไม่ทราบว่าหัวหน้ามือปราบเย่จับตัวผู้ต้องหาได้แล้วหรือยัง?”
เย่เจิ้งถังยิ้มบาง “กำลังวางกำลังปิดล้อมอยู่ อีกไม่นานก็น่าจะมีผลแล้ว”
หัวหน้าทหารพยักหน้า “ไม่รู้ว่าทางอำเภอไปได้ข่าวมาจากที่ใด ว่าลู่เฟิงเหนียนปรากฏตัวในเมืองวันนี้ ทำเอาพวกเราต้องเข้าเวรอยู่ที่นี่กลางดึก
หวังว่าหัวหน้ามือปราบเย่จะจับไอ้เด็กนี่ได้โดยเร็ว จะได้ช่วยให้พวกเราลำบากน้อยลงบ้าง”
เย่เจิ้งถังรับคำ “พวกเราจะทำเต็มกำลัง และพยายามให้เร็วที่สุด”
กล่าวจบ เขาก็พยักหน้าให้หัวหน้าทหาร ก่อนพาลู่เฟิงเหนียนเดินผ่านช่องประตูเมืองอย่างรวดเร็ว เข้าสู่อำเภอชิงเหอ
ยามนี้ฟ้ามืดค่ำแล้ว บนถนนแทบไม่มีผู้คน
เมื่อเดินเข้าสู่ตรอกอันเงียบสงัด ลู่เฟิงเหนียนก็เอ่ยเสียงแผ่ว “วันนี้ตอนข้ามาอำเภอ ข้าระมัดระวังอย่างยิ่ง ตลอดทางก็ปิดบังใบหน้าไว้ ข่าวไม่ควรแพร่ไปเร็วถึงเพียงนี้”
เย่เจิ้งถังตอบทันที “ข้าให้คนปล่อยข่าวเอง จุดประสงค์เรียบง่ายมาก เพื่อให้ผู้คนรู้เรื่องนี้มากขึ้น ทำให้เรื่องราวใหญ่โต จนม่าฮุยตกอยู่ในสถานการณ์ลำบาก”
ลู่เฟิงเหนียนนิ่งไปครู่หนึ่ง “ข้าไปพบมารดากับน้องสาวก่อนได้หรือไม่?”