หลังจัดการเรื่องของเยี่ยนซานเรียบร้อย ลู่เฟิงเหนียนก็เริ่มลงมือขยายกิจการ
เขาเตรียมคัดเลือกและเสาะหาคนที่เหมาะสม เพื่อออกจากด่านสือหยาง แล้วขยายกิจการไปยังพื้นที่อื่น ๆ ของต้าชิ่ง
ทว่ามีปัญหาหนึ่งที่เขาต้องแก้ไขก่อน นั่นคือแหล่งสินค้า
เพราะน้ำตาลทรายขาว สุราดีกรีสูง และสบู่ ล้วนเลียนแบบได้ง่าย การผลิตสิ่งของทั้งสามชนิดนี้จึงต้องอยู่ภายใต้การควบคุมของลู่เฟิงเหนียนอย่างแน่นหนา
แต่ด่านสือหยางกำลังทำสงคราม การขนส่งสิ่งของเข้าออกไม่สะดวก
หากขยายกิจการไปยังพื้นที่อื่น การจัดหาสินค้าก็ย่อมไม่อาจรับประกันได้
วิธีแก้ไขคือย้ายสถานที่ผลิตสินค้าออกจากด่านสือหยาง
แต่เมื่อต้องย้ายออกจากด่านสือหยาง ก็ยากจะควบคุมได้
ดูเหมือนนี่จะเป็นปัญหาที่แก้ให้ลงตัวทั้งสองทางได้ยาก ลู่เฟิงเหนียนจึงครุ่นคิดจนปวดหัว
อย่างไรก็ตาม ปัญหานี้ไม่ได้สร้างความกังวลให้เขานานนัก จุดพลิกผันปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็ว
แม่ทัพคนใหม่ของต้าโจวเดินทางมาถึงชายแดน หลังปรับกำลังอยู่ชั่วระยะหนึ่ง กองทัพเฮยสงก็เริ่มอ้อมไปด้านหลังด่านสือหยางเป็นครั้งคราวเพื่อก่อกวน
อวี๋ซื่อไห่แจ้งข่าวนี้แก่ลู่เฟิงเหนียนเป็นคนแรก พร้อมกำชับให้เตรียมตัวออกจากเมือง
เป็นไปตามคาด ไม่กี่วันต่อมา จ้าวเป่ยวั่งก็ส่งคนมา
อีกทั้งคนที่มานั้นยังเป็นคนคุ้นเคยเก่าของลู่เฟิงเหนียน เชียนฮู่เจียงเทียนไป๋แห่งกองทัพเฮยเฟิง
เจียงเทียนไป๋เดินเข้าค่ายเซียนเติงพร้อมกับทหารคนสนิทกว่าสิบคนที่ห้อมล้อมอยู่
เมื่อเห็นการจัดวางอันเรียบง่ายภายในค่าย สีหน้าเจียงเทียนไป๋ก็เผยแววเยาะเย้ย ส่วนทหารคนสนิทใต้บังคับบัญชาของเขาต่างชี้นิ้ววิพากษ์วิจารณ์และหัวเราะเยาะไม่หยุด