ชายชรากับชายหนุ่มพลันหน้าถอดสีอีกครั้ง
หากช่องเขาซีเหมินพังทลาย หุบเขาที่ทั้งสองอยู่ย่อมเป็นจุดแรกที่ถูกน้ำซัด ยากจะรอดพ้นเคราะห์กรรม
ลู่เฟิงเหนียนกล่าวต่อว่า “เหตุที่ข้ามาปรากฏตัวที่นี่ในคืนนี้ ก็เพราะได้รับคำสั่งจากแม่ทัพใหญ่ด่านสือหยาง ให้มาตรวจสอบช่องเขาซีเหมิน
ข้าพบว่าชาวต้าโจวมีใจคิดร้าย ฉวยโอกาสที่ระดับน้ำในแม่น้ำตูหลงสูงขึ้น หมายขุดทำลายช่องเขาซีเหมิน เพื่อใช้น้ำโจมตีด่านสือหยาง!”
ชายชรามีสีหน้าหวาดผวา “หากด่านสือหยางถูกน้ำท่วมจริง ไม่รู้คนในเมืองจะต้องตายสักเท่าไร ช่างสร้างบาปกรรมเสียจริง เหตุใดชาวต้าโจวจึงใจเหี้ยมถึงเพียงนี้!”
กล่าวถึงตรงนี้ เขาก็ถามเสียงเบาว่า “คืนนี้ท่านนายกองมาที่นี่ เพื่อเตือนให้พวกเราหนีไปหรือ?”
ลู่เฟิงเหนียนพยักหน้า “นั่นเป็นเหตุผลหนึ่ง ยังมีอีกเรื่องที่ต้องขอให้พวกเจ้าช่วย
เมื่อครู่ข้าไปสังเกตระดับน้ำที่ช่องเขาซีเหมินมา ตามแนวโน้มตอนนี้ หากฝนตกต่ออีกสองวัน ระดับน้ำในแม่น้ำตูหลงก็จะเอ่อล้นช่องเขาซีเหมิน
ถึงตอนนั้น ชาวต้าโจวย่อมฉวยโอกาสลงมือขุดทำลายช่องเขาซีเหมินซีเหมิน
โชคดีที่ยังเหลือเวลาอีกสองวัน พวกเรายังพอหยุดยั้งได้
ข้าหวังว่าพวกเจ้าจะช่วยนำข่าวนี้ไปส่งที่ด่านสือหยางได้หรือไม่?”
ชายชราลังเลเล็กน้อย “ข่าวสำคัญถึงเพียงนี้ เหตุใดท่านนายกองไม่ไปส่งเองเล่า?
ข้ากลัวว่าจะเกิดความผิดพลาดขึ้น พ่อลูกอย่างพวกเราคงรับผิดชอบไม่ไหว”
ลู่เฟิงเหนียนส่ายหน้า “ข้าต้องอยู่ที่ช่องเขาสือเหมิน คอยจับตาความเคลื่อนไหวของชาวต้าโจวทุกเมื่อ จึงไปไหนไม่ได้”