“ลู่เฟิงเหนียน นี่เป็นกับดักของเจ้า!”
เมื่อเยี่ยนซานเห็นสหายร่วมทางสิ้นชีวิต ดวงตาก็แดงก่ำ เขาคำรามลั่น ก่อนถีบขาทั้งสองพุ่งเข้าใส่ลู่เฟิงเหนียนราวกับพยัคฆ์ร้ายตะครุบเหยื่อ
ลู่เฟิงเหนียนหรี่ตาลงเล็กน้อย ย่อตัวโน้มเอวต่ำ เมื่อเห็นดาบเย็นเยียบของเยี่ยนซานฟาดลงมา เขากลับไม่หลบหลีก ดาบกวาดสารทในมือพลันตวัดเฉียงขึ้นอย่างรวดเร็ว
เคร้ง!
ดาบคมทั้งสองเล่มฟาดฟันเข้าหากันอย่างหนักหน่วง ประกายไฟแตกกระจาย
หลังปะทะกัน ทั้งคู่ถอยกรูดแทบจะพร้อมกัน ต่างถอยไปคนละสามก้าว
สีหน้าของเยี่ยนซานเผยความตื่นตะลึง “ขั้นฟ้ากำเนิดระดับสาม? ระดับการบำเพ็ญของเจ้าบรรลุขั้นฟ้ากำเนิดระดับสามแล้วหรือ?”
จากการปะทะกันเมื่อครู่ เยี่ยนซานสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า พละกำลังและความเร็วของร่างกายลู่เฟิงเหนียนกลับไม่ได้ด้อยไปกว่าตน
ขณะเดียวกัน ดาบเย็นเยียบในมือเขาก็ปรากฏรอยบิ่นเล็ก ๆ ตรงตำแหน่งที่ถูกฟันเมื่อครู่
เห็นได้ชัดว่าคุณภาพดาบในมือลู่เฟิงเหนียนเหนือกว่าดาบของตน
“หากไม่มีฝีมือขั้นฟ้ากำเนิดระดับสาม ข้าจะกล้าเอาตัวเองมาเสี่ยง ล่อเจ้าออกมาได้อย่างไร?” ลู่เฟิงเหนียนถือดาบกวาดสารทกลับหัว มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย
โทสะพลุ่งพล่านบนใบหน้าเยี่ยนซาน “ลู่เฟิงเหนียน เจ้าคนชั่ว ซ่อนฝีมือไว้ลึกล้ำยิ่งนัก!”
ในเวลานี้เอง ยอดฝีมือสิบกว่าคนที่เร่งรุดมาถึงก็ปรากฏตัวขึ้น ทั้งหมดเป็นองครักษ์ประจำกายจากกององครักษ์จวนแม่ทัพ
ทันทีที่พวกเขาเข้าสู่สนามรบ ก็จัดการฟันสหายที่เหลืออีกสามคนของเยี่ยนซานจนสิ้นชีพในพริบตา