จากปากกาสู่ธนู เปิดฉากโก่งคันศรพิฆาต

ตอนที่ 227 ใครหลบคนนั้นเป็นเต่าหัวหด

7 นาที· 1.6K คำ

เห็นได้ชัดว่า สองดาบก่อนหน้านี้ของเถี่ยโถวเป็นเพียงการหยั่งเชิง

สามดาบในครานี้ต่างหากคือฝีมือที่แท้จริงของเขา

ดาบทั้งสามแทบจะต่อเนื่องเป็นหนึ่งเดียว ฟันดาบหนึ่งตามด้วยอีกดาบหนึ่ง ไร้ซึ่งช่วงหยุดชะงัก ราวกับคลื่นทะเลสามระลอกซัดกระหน่ำต่อเนื่อง

อีกทั้งดาบหลังอันกว้างของเถี่ยโถวยังยาวถึงสี่ฉื่อ ระยะโจมตีกว้างไกลยิ่ง

เถี่ยโถวมั่นใจว่า ต่อให้ลู่เฟิงเหนียนมีความเร็วมากเพียงใด ก็ไม่มีทางหลบดาบทั้งสามของตนพ้น

ทว่าเรื่องที่เกิดขึ้นต่อจากนั้นกลับเหนือความคาดหมายของเขาโดยสิ้นเชิง

เห็นเพียงลู่เฟิงเหนียนขยับเท้าสลับฉับไว ร่างถอยร่นติดต่อกันถึงสามครั้ง

แต่ละครั้งถอยไปเป็นระยะราวสี่ฉื่อ ซึ่งเท่ากับความยาวของดาบหลังอันกว้าง

ทุกครั้งที่ดาบหลังอันกว้างของเถี่ยโถวฟันออกมา ปลายดาบก็ห่างจากร่างลู่เฟิงเหนียนเพียงนิดเดียว

ระยะที่พลาดไปในการฟันทั้งสามครั้งแทบจะเท่ากันทุกครั้ง

ระยะเพียงนิดเดียวนั้น ในสายตาเถี่ยโถวกลับห่างไกลราวฟ้ากับเหว

ดาบทั้งสามที่เขาทุ่มกำลังเต็มที่ยังคงฟันพลาด

ท่ามกลางความเดือดดาล เถี่ยโถวพลันบังเกิดความรู้สึกไร้เรี่ยวแรงขึ้นในใจ

ขณะเดียวกัน ทั้งสองฝ่ายที่ยืนชมการต่อสู้อยู่ข้างสนามต่างมีสีหน้าตื่นตะลึง

ความเร็วที่ลู่เฟิงเหนียนแสดงออกมาเมื่อครู่นั้นรวดเร็วยิ่ง เกินกว่าความเข้าใจของพวกเขา

ในบรรดาคนเหล่านั้น สวีพั่วซานกับเยี่ยนซานเห็นได้ชัดเจนที่สุด

ทั้งคู่มั่นใจว่า ความเร็วในการหลบหลีกของลู่เฟิงเหนียนเมื่อครู่นี้ ไม่ด้อยไปกว่าผู้ฝึกยุทธ์ขั้นฟ้ากำเนิดระดับสอง

หรือว่าลู่เฟิงเหนียนจะเป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นฟ้ากำเนิดระดับสอง?

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป