สิ้นเสียงของเฉาหมง ลู่เฟิงเหนียนก็หยิบลูกธนูสามดอกจากแล่งอย่างรวดเร็ว
ในชั่วขณะที่เขาคว้าลูกธนู นักธนูคนหนึ่งฝ่ายหลิวเหล่าซานก็ปล่อยสายธนูในมือ
ลูกธนูเหล็กแหวกอากาศ พุ่งเข้าใส่ลู่เฟิงเหนียนพร้อมเสียงหวีดหวิว
ลู่เฟิงเหนียนถือคันธนูด้วยมือซ้าย มือขวาถือลูกธนู ก่อนจะกลิ้งไปทางซ้ายด้านหน้า หลบลูกธนูได้อย่างฉิวเฉียด
เมื่อยืนได้มั่นคง เขาก็วางลูกธนูสามดอกลงบนคันธนูทันที แล้วง้างคันธนูเต็มแรงในชั่วพริบตา
ทว่าในเวลาเดียวกัน นักธนูคนที่สองก็ปล่อยสายธนูในมือเช่นกัน
ลูกธนูเหล็กอีกดอกแหวกอากาศพุ่งเข้าหาลู่เฟิงเหนียน
คราวนี้ลู่เฟิงเหนียนไม่คิดหลบ ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย เล็งเป้าเพียงชั่วครู่ ก่อนปล่อยสายธนูตามไป
จากนั้นเขาไม่หยุดชะงักแม้แต่น้อย นิ้วมือขวาเกี่ยวแล้วดีด ลูกธนูที่วางอยู่ข้างคันธนูกระเด้งถอยหลังอย่างรวดเร็ว เขาคว้ามันไว้ในมือ ก่อนง้างธนูจนสุดแล้วปล่อยสาย
ลูกธนูดอกที่สองพุ่งตามออกไป เป็นธนูต่อเนื่องดอกที่สอง แล้วจึงเป็นดอกที่สาม...
ลูกธนูทั้งสามดอกเรียงต่อกันเป็นแนว พุ่งทะยานไปข้างหน้า
ชั่วขณะถัดมา เสียงเคร้งดังขึ้น ลูกธนูดอกแรกปะทะกับลูกธนูที่นักธนูฝ่ายตรงข้ามยิงมาอย่างแรง ทั้งสองดอกกระเด็นออกไปพร้อมกัน
ส่วนลูกธนูดอกที่สองและสามไม่ได้รับผลกระทบแม้แต่น้อย ยังคงพุ่งแหวกอากาศไปข้างหน้าพร้อมเสียงหวีดหวิว
ใช้ลูกธนูสกัดลูกธนู!
หลิวเหล่าซานกับพวกอีกสี่คน รวมถึงจ้าวหรูหลงและผู้ชมคนอื่น ๆ ต่างตกตะลึงอย่างยิ่ง
ชั่วขณะถัดมา เสียงฉึกฉักดังขึ้นสองครั้ง
