เสียงตะโกนนี้ทำให้เหล่าทหารกองทัพเจิ้นซีและกองทัพเฮยเฟิงต่างตาแดงก่ำ พากันชักดาบเอวออกมาฟาดฟันใส่กัน
พอดาบขยับ ความดุเดือดของการต่อสู้ก็เพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว ไม่นานก็มีคนถูกดาบ เลือดสาดกระเซ็น สถานการณ์หลุดจากการควบคุมโดยสิ้นเชิง
สือหย่งสามารถเลื่อนขึ้นเป็นหัวหน้าร้อยนายได้ นอกจากจะได้รับความไว้วางใจจากว่านซงแล้ว ฝีมือของเขาเองก็ไม่ธรรมดา
หลังจากทั้งสองฝ่ายลงมือด้วยอาวุธ ไม่นานทหารกองทัพเฮยเฟิงสองนายก็ได้รับบาดเจ็บจากน้ำมือของเขา
ยิ่งสู้ก็ยิ่งดุดัน เขาเล็งเป้าไปที่นายทหารกองทัพเฮยเฟิงคนหนึ่ง แล้วกวัดแกว่งดาบไล่สังหาร
นายทหารกองทัพเฮยเฟิงไม่ใช่คู่มือของเขา จึงวิ่งหนีไปทั่ว
ไม่นาน ทั้งสองคนก็วิ่งเข้าไปในตรอกแห่งหนึ่งริมถนน โดยคนหนึ่งอยู่ข้างหน้า อีกคนไล่ตามหลัง
สถานการณ์วุ่นวายเหลือทน ไม่ว่าจะเป็นคนจากทั้งสองฝ่ายที่กำลังต่อสู้กัน หรือผู้คนที่ยืนดู ต่างก็ไม่ได้ใส่ใจสือหย่งกับนายทหารกองทัพเฮยเฟิงคนนั้นนัก
ทว่า ทันทีที่สือหย่งไล่ตามเข้าไปในตรอก เงาร่างหนึ่งก็พุ่งออกมาจากความมืด เข้าประชิดตรงหน้าเขาในพริบตา
สือหย่งยังไม่ทันได้ตอบสนอง แสงเย็นวาบหนึ่งก็ปรากฏขึ้น กรีดผ่านลำคอของเขาอย่างรวดเร็ว
จากนั้นก็มีเสียงเคร้ง ดาบในมือสือหย่งหลุดร่วง กระแทกลงบนพื้นหิน
เขาใช้สองมือกุมลำคอแน่น ดวงตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง ความไม่เข้าใจ และความไม่ยินยอม มองเงาร่างที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าอย่างกะทันหัน
ราวสามลมหายใจต่อมา เขาก็ล้มตึงหงายหลังลงกับพื้น สิ้นใจตาย
ไม่ไกลจากเขา ยังมีคนหนึ่งนอนคว่ำอยู่ คนผู้นั้นก็คือนายทหารกองทัพเฮยเฟิงที่หนีเข้าไปในตรอกมืด
ทว่า นายทหารกองทัพเฮยเฟิงผู้นี้ยังไม่ตาย เพียงถูกตีจนสลบไป