"เก็บไว้ให้เธอ"
เฉินไป๋มองสี่คำนี้ จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าตอนที่เขาค้างอยู่กับความคิด หัวใจก็ขี้เกียจไปด้วย หยุดเต้นไปหนึ่งจังหวะ
แล้วก็กลับมาเต้นเร็วขึ้นอีกครั้ง
มือถือสั่นขึ้นอีกครั้ง
หลินหว่านชิว: ไม่เข้ามาเหรอ?
เฉินไป๋ยกมุมปากขึ้น ย่างเท้าเดินเข้าห้องเรียน
ห้องเรียนบันไดของที่นี่ใหญ่กว่าเล็กน้อย หลินหว่านชิวนั่งอยู่ด้านหลังทางฝั่งข้าง เฉินไป๋เดินเข้าจากประตูหน้า ยังห่างกันพอสมควร
เดินไปได้ไม่กี่ก้าว ชายเสื้อก็ถูกใครบางคนดึงเบา ๆ สองสามที
เฉินไป๋หันกลับไปมองชายหนุ่มคนนั้น "มีอะไรเหรอ?"
"เพื่อน อย่าไปเลย" ชายหนุ่มคนนั้นชะเง้อมองไปทางหลินหว่านชิว ลดเสียงลง "โดนปฏิเสธไปสองคนแล้ว"
เฉินไป๋เงยหน้ามองหน้าด้านข้างของหลินหว่านชิว สาวน้อยสีหน้าไร้อารมณ์ ก้มหน้ามองมือถือ "เพิ่งจะเท่าไหร่ ถึงสองคนแล้วเหรอ?!"
ตามปกติ ตอนเปิดเทอมใหม่ช่วงนี้เป็นช่วงที่เด็กปีหนึ่งยังเขินอายที่สุด
แต่ความงามและบุคลิกที่เหนือมนุษย์ของหลินหว่านชิว ยังเป็นการโจมตีที่กดทับเกินไปจริง ๆ
"ใครจะไปรู้ว่าหน้าตาเธอสวยขนาดนั้น..." ชายหนุ่มคนนั้นเหม่อไปชั่วครู่ "ผมโตมาขนาดนี้ เพิ่งเคยเห็นครั้งแรก"
"ขอบคุณเพื่อนที่เตือน"
เฉินไป๋ไม่สนใจจะคุยต่อ ยิ้มอย่างสุภาพ แล้วเดินต่อไปทางนั้น
เพื่อนร่วมห้องที่อยู่ข้าง ๆ ทำหน้าห่วย "เฮ้อ อีกคนแล้ว"
ชายหนุ่มยักไหล่ ยังไงเขาก็เตือนแล้ว พร้อมกับกลุ่มผู้ชายหันกลับไปด้วย เตรียมดูว่าคนนี้จะทำหน้ายังไงหลังพ่ายแพ้
สองคนก่อนหน้านั้นสีหน้าไม่เหมือนกันเลย ตลกมาก
แล้วก็เห็นเฉินไป๋ยืนอยู่ข้างสาวเย็นชาคนนั้น ไม่พูดอะไร แค่ใช้มือเคาะโต๊ะสองสามที
สาวน้อยเงยหน้าขึ้น มองเฉินไป๋อย่างเย็นชา แล้วก็ยืนขึ้น นั่งเข้าไปด้านใน ให้ที่นั่งกับเฉินไป๋
...?
อะไรนะ?
...
เฉินไป๋เห็นผู้ชายสองคนนั้นทำหน้าตาค้าง ยิ่งเขาโบกมือยิ้ม ก็ได้ยินเสียงสาวน้อยพูดกับเขาอย่างเย็นชา: