ซ่งมู่ชิงกัดฟันกรอด ๆ ในใจสาบานว่าเธอจะต้องหาจังหวะพิสูจน์คุณค่าของตัวเองให้ได้ ให้ทุกคนได้เห็นว่าเธอต่างหากที่เป็นคนที่มีประโยชน์ที่สุดในทีมและสมควรได้รับความสนใจมากที่สุด!
เป็นคนที่คู่ควรกับเพ่ยเจ๋อหลี่ที่สุด
ส่วนซือชิงหนิงก็เป็นแค่คนไร้ค่า ไร้ความสามารถ มีดีแค่หน้าตาเท่านั้น!
ซือชิงหนิงสัมผัสได้ถึงความอาฆาตแค้นที่แทบจะซ่อนไว้ไม่อยู่ในแววตาของอีกฝ่าย ดวงตาของเธอเยือกเย็นลงเล็กน้อย และชำเลืองมองอีกฝ่ายอย่างเย็นชา
ในแววตาไร้ซึ่งอารมณ์ใด ๆ เหลือเพียงความเย็นชาที่ไร้ความรู้สึก
ความอิจฉาริษยาที่โง่เขลา ช่างน่าขันจริง ๆ
เธอไม่อยากเสียเวลาคิดมากไปกว่านี้
ถ้ากล้ามาหาเรื่องเธอ เธอก็จะไม่ไว้หน้าใครเหมือนกัน
เริ่มทานข้าว ทุกคนทยอยกันนั่งประจำที่
บนโต๊ะเต็มไปด้วยอาหารมากมาย ยังคงเป็นกับข้าวหกอย่างกับซุปหนึ่งอย่าง ครบทั้งเนื้อและผัก ร้อน ๆ หอมกรุ่น
เพิ่งเริ่มวันสิ้นโลก ระบบความเป็นระเบียบของเมืองยังไม่พังทลายลงโดยสิ้นเชิง ตอนนี้ยังพอได้กินข้าวร้อน ๆ แบบนี้อยู่
แต่ทุกคนรู้ดีว่าต่อจากนี้ไป เมื่อวันสิ้นโลกแผ่ขยายและเมืองล่มสลายลงอย่างสิ้นเชิง ทรัพยากรจะยิ่งขาดแคลนลงทุกวัน วันแบบนี้ที่ได้กินอิ่มท้องอย่างสงบสุขจะยิ่งน้อยลงเรื่อย ๆ และมีค่ายิ่งขึ้น
ข้างซ้ายและขวาของซือชิงหนิงยังคงเป็นลู่จื้อยวี่กับลู่จินเช่นเดิม
เธอเอาใจใส่ตักผักสด ๆ ให้ลู่จื้อยวี่ที่นั่งข้าง ๆ
ดวงตาของลู่จื้อยวี่เป็นประกายในทันที ยิ้มตาหยี หันไปทางลู่ฉีกับลู่ซวนที่นั่งอยู่ตรงข้ามอย่างได้ใจ พยามเงยคางเล็กน้อย ท่าทางดีใจและถือดีสุด ๆ