จี้ซั่งเหยียนแววตาเต็มไปด้วยความสังหาร ข้อมือตวัดขึ้นปืนดำในมือเล็งไปที่กลางหน้าผากของลู่จินทันที ปลายกระบอกปืนล็อกเป้าหมาย
ใบหน้าบิดเบี้ยว น้ำเสียงดุร้ายโหดเหี้ยม อาฆาตมาดร้าย บ้าคลั่ง:
"ไม่ว่าคุณจะเป็นใคร ไม่ว่าคุณมีใครหนุนหลัง วันนี้ชีวิตของคุณต้องจบที่นี่!"
ปลายกระบอกปืนเย็นเฉียบเปล่งประกายมรณะ กลิ่นดินปืนฟุ้งกระจายไปทั่วโถงห้างสรรพสินค้า
เพ่ยเจ๋อหลี่นัยน์ตาหม่นลง พลังพิเศษสายฟ้ารอบตัวพร้อมจะปลดปล่อยในชั่วอึดใจ ประกายไฟฟ้าสีครามวาบเรื่อ ๆ ออร่ากดดันเย็นเยียบแผ่กระจาย ขวางอยู่ด้านหน้าทุกคนอย่างเงียบเชียบ
คนของตระกูลลู่จัดตำแหน่งอย่างประสานงานกันทันที ล้อมซือชิงหนิงไว้ในวงป้องกันที่ปลอดภัยที่สุด ทุกคนเข้าสู่ภาวะเตรียมพร้อม ตั้งรับศึกได้ทุกเมื่อ
ฝั่งตรงข้าม ลูกสมุนหลังจี้ซั่งเหยียนก็เกร็งประสาททันที บางคนยกปากกระบอกปืนเล็งไปข้างหน้า ผู้ที่ปลุกพลังพิเศษแล้วเริ่มรวบรวมเรี่ยวแรง ประกายพลังนานาสีวูบไหว พร้อมสู้ได้ทุกเมื่อ
สองฝ่ายตั้งเผชิญหน้า อากาศเต็มไปด้วยกลิ่นดินปืนเข้มข้นที่สุด คันธนูถูกง้าง กระบี่ถูกชัก สงครามใหญ่จะปะทุในชั่วพริบตา
จังหวะวิกฤตนี้เอง ซือชิงหว่านที่แสร้งทำเป็นอ่อนแอบริสุทธิ์ก็ออกมายืนขึ้นจังหวะเหมาะ แอบซ่อนความอาฆาตแค้นไว้ในแววตา
นางมองจี้ซั่งเหยียนด้วยท่าทางขลาดกลัว แล้วหันไปทางซือชิงหนิง น้ำเสียงอ่อนโยนปนอ้อนวอน:
"คุณชายจี้ ขอโทษค่ะ ทั้งหมดเป็นเพราะพี่สาวฉันไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง หุนหันเกินไป"