ซือชิงหว่านได้ยินแล้วมุมปากค่อย ๆ ง้างขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชาพอใจ แววตาเต็มไปด้วยแสงเยียบเย็นแห่งการวางแผน:
"แม่คนนั้นแหละ มีโอกาสได้คลุกคลีกับซือชิงหนิงมากที่สุดในทีมเขา พอภารกิจฐานเปิดตัว ถ้านางรับภารกิจนอกพื้นที่ แม่ก็รีบขอเข้าร่วมทีมกับนางให้ได้"
"ระหว่างทางทำภารกิจ แม่แอบใช้เครื่องสื่อสารติดต่อฉันเป็นส่วนตัว ส่งข่าวให้ฉัน"
"เราสองคนร่วมมือกันในและนอก ฉวยจังหวะที่นางออกไปข้างนอกตามลำพัง กำลังป้องกันตัวอ่อนแอที่สุด ลงมือจัดการนาง"
นางกลัวว่าจะมีเหตุแทรกซ้อน จึงรีบโยนสิ่งล่อใจที่เย้ายวนพอออกมาให้ซ่งมู่ชิงมั่นคง:
"ฉันขอแค่จี้หยกชิ้นนั้นบนตัวซือชิงหนิงเท่านั้น นอกนั้นแกนคริสตัลกับทรัพยากรทั้งหมดของนาง เป็นของแม่หมด"
ผลประโยชน์อยู่ตรงหน้า สองคนต่างมีแผนซ่อนเร้นของตัวเอง แต่ตกลงร่วมมือกันได้อย่างรวดเร็ว
ซ่งมู่ชิงประกายเย็นวาบในแววตา เต็มไปด้วยความแค้น:
"ตกลงตามนั้น"
หลังจากตกลงแผนการลับทั้งหมดเสร็จ สองคนก็แอบกลับไปยังห้องพักที่มีผู้คนพลุกพล่าน ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
รัตติกาลจางหายไป แสงแรกแห่งรุ่งอรุณสาดส่องผ่านหน้าต่างฐานที่มั่น ขับไล่ความมืดมิดในยามค่ำคืน วันใหม่ถือกำเนิดขึ้นอย่างเงียบเชียบ
เพิ่งฟ้าสาง ฐานที่มั่นก็กลับมาครึกครื้นดังเดิม สมาชิกทีมเดินกันขวักไขว่ ต่างยุ่งกับรับภารกิจ หาแกนคริสตัล
ในห้องเดี่ยวของซือชิงหนิง เงียบสงบ