ไม่ทันให้ซือชิงหนิงเอ่ยปาก ลู่จินก็ยิ้มตอบเขาไปก่อนว่า
"นายไม่ต้องห่วงอะไรทั้งนั้น มิติส่วนตัวของหนิงหนิงบ้านเราอัปเกรดเป็นห้าสิบตารางเมตรแล้ว
พวกเรากวาดของในซูเปอร์มาร์เก็ตกับโกดังมาเกือบหมดแล้ว ทั้งอาหาร เสื้อผ้า ของใช้จำเป็นครบครัน ตลอดทางนี้พวกเราทั้งทีมไม่ต้องกังวลเรื่องกินเรื่องใช้เลย"
ซือชิงหนิงสบตากับเพ่ยเจ๋อหลี่ที่มองมาด้วยแววตาประหลาดใจเล็กน้อย พยักหน้าเสริมอย่างว่านอนสอนง่าย
"อืม เมื่อกี้ฉันกับพี่ใหญ่ร่วมมือกันฆ่าซอมบี้กลายพันธุ์ระดับสองตัวหนึ่งได้ แกนคริสตัลระดับสองใช้อัปเกรดพลังพิเศษกับมิติส่วนตัวได้ ตอนนี้มิติของฉันมีขนาดห้าสิบตารางเมตร"
เธอจงใจปิดบังขนาดที่แท้จริงของมิติ
อีกครึ่งหนึ่งเธอจะใช้เอง
ไว้สำหรับเก็บทองคำ ของฟุ่มเฟือยพวกนั้น
เพ่ยเจ๋อหลี่ได้ยินดังนั้น แววตาวาบความประหลาดใจผ่านไปแถบหนึ่ง "โชคดีที่ได้เจอเธอ ระหว่างทางกลับจะสะดวกขึ้นมาก"
ลู่จินได้ยินก็ยิ้มแล้วตบไหล่เขา พูดหยอกเย้า
"หายากจริงๆ ที่นายจะเอ่ยปากชมคนเป็น"
จากนั้นเขาก็เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ น้ำเสียงอดไม่ได้ที่จะยิ้มกริ่ม
"แต่หนิงหนิงบ้านเราเก่งจริงๆ นะ!
นายไม่เห็นตอนเมื่อกี้ ซอมบี้กลายพันธุ์ระดับสองบนชั้นสองน่ะ ไวจนผิดปกติ ฉันยังไม่ทันได้ตั้งตัว น้องสาวก็ฟันเรียบจบมันเลย ฆ่ามันได้ในพริบตา"
"ไม่คิดว่าในหัวของซอมบี้ระดับสองกับแก่นไม้ของพืชกลายพันธุ์ระดับสองจะมีแกนคริสตัลด้วย"
"ถ้าน้องสาวไม่บอก ฉันก็ไม่รู้หรอกว่าแกนคริสตัลพวกนี้เอาไว้อัปเกรดพลังพิเศษได้"