ในขณะเดียวกัน พลังกดดันอันน่าสะพรึงกลัวและหนักหน่วงยิ่งกว่าสัตว์ประหลาดก่อนหน้านี้ทั้งหมดก็ปกคลุมทั่วทั้งสนาม กลิ่นอับชื้นของซากพืชผุพังปนกับกลิ่นพิษอันแปลกประหลาดหวานคลื่นไส้โชยเข้ามา กดดันจนหายใจไม่ออก หัวใจสั่นสะเทือน
กลางทะเลดอกไม้ ดอกไม้กินคนกลายพันธุ์ระดับหกที่มีขนาดใหญ่โตจนน่าตกใจกำลังแผ่ปกคลุมอยู่
รากสีเขียวเข้มที่หนาและบิดเบี้ยวฝังลึกลงไปใต้ดิน ทอดยาวพันกันไปมาอย่างหนาแน่นทั่วพื้นดินของทะเลดอกไม้ทั้งหมด พื้นผิวเต็มไปด้วยพิษเหนียวสีเขียวเข้ม
กลีบดอกขนาดใหญ่เปิดออกเป็นชั้นๆ ด้านในเต็มไปด้วยเขี้ยวแหลมคมละเอียด ใจกลางดอกมีพิษขุ่นซึ่งกัดกร่อนได้อย่างรุนแรงหยดลงมาเรื่อยๆ เมื่อแตะพื้นก็เกิดควันขาวจี๊ดขึ้นทันที
พืชพรรณทั่วทั้งทะเลดอกไม้ถูกพิษของมันแปรเปลี่ยนไปนานแล้ว อากาศรอบข้างหยุดนิ่งสนิทและเย็นยะเยือก ละอองพิษสีม่วงอ่อนละเอียดลอยฟุ้งไปทั่วสารทิศ กระจายตัวอย่างเงียบเชียบ กลิ่นอายทุกเส้นใยล้วนห่อหุ้มด้วยเจตนาฆ่าถึงตาย จ้องไปที่กลุ่มคนที่บุกรุกเข้ามาในดินแดนนี้อย่างมั่นคง ทำให้ขนหัวลุก
พลังกดดันอันน่าสะพรึงกลัวรอบข้างทับถมกันเป็นชั้นๆ คนธรรมดาที่ยืนอยู่ตรงนี้แม้แต่การหายใจก็ยากลำบากเป็นพิเศษ
ใบหน้าของลู่จื้อยวี่ซีดขาวลงทันที เธอรีบหลบไปหลังซือชิงหนิงโดยสัญชาตญาณ มือเล็กกำมุมเสื้อของซือชิงหนิงแน่น ร่างกายสั่นเทาไม่หยุด เสียงของเธอมีน้ำเสียงสะอื้นอย่างชัดเจน:
“พี่สาวคะ หนูกลัว……”
ไม่เพียงแต่เธอ ลู่ซวน ลู่ฉี เจียงต้าย่งและคนอื่นๆ ก็มีสีหน้าหนักใจลงไปด้วย ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ร่างกายตึงเกร็งและสั่นเทาเล็กน้อย
