ครึ่งชั่วโมงต่อมา ซอมบี้ทั้งหมดก็ถูกเก็บกวาดจนสิ้น
ศึกจบลงแล้ว
ทุกคนที่เข้าร่วมการต่อสู้ต่างได้แกนคริสตัลไม่น้อย
แม้กายจะเปื้อนโคลนเหนื่อยล้า แต่ใบหน้าของพวกเขาล้วนเปี่ยมด้วยรอยยิ้มแห่งชัยชนะ
เพ่ยเจ๋อหลี่มองดูสภาพแวดล้อมรอบข้าง:
"ทุกคน อดทนอีกหน่อย ขับไปพักที่ข้างหน้ากัน"
ซือชิงหนิงเห็นด้วยอย่างยิ่ง
เพราะว่าที่นี่สภาพแวดล้อมไม่ค่อยดีนักจริงๆ
นั่งอยู่บนรถ อุ้มแมวขาวตัวน้อยที่ตัวเล็กลง ถือแกนคริสตัลพลังจิตระดับสี่เม็ดนั้นไว้ พอมีมัน พลังจิตของเธอก็น่าจะเลื่อนขั้นไปถึงปลายระดับสามได้
บวกกับแกนคริสตัลพลังอื่นๆ อีก 300 กว่าเม็ด พลังจิตก็น่าจะเลื่อนตรงขึ้นไปถึงระดับสี่ได้เลยทีเดียว
พลังจิตเนี่ย จริงๆ แล้วสุดยอดมาก
ขนาดพี่ใหญ่กับเพ่ยเจ๋อหลี่ยังเกือบถูกซอมบี้พลังจิตระดับสี่ควบคุมได้เลย
สิบนาทีต่อมา ทุกคนจอดพักที่จุดหนึ่งซึ่งห่างออกไปสิบกว่ากิโลเมตร
ลู่จินเดินมาหน้าซือชิงหนิง ยื่นแกนคริสตัลทั้งหมดให้เธอ มีตั้งร้อยกว่าเม็ด ล้วนเป็นระดับสองขึ้นไป
"หนิงหนิง ให้เธอหมดเลย"
ซือชิงหนิงยังอมลูกอมแท่งอยู่ ปิดตาพักผ่อนอยู่บนรถ
ได้ยินเสียงพี่ใหญ่ ก็ค่อยๆ มองเขาไปอย่างเกียจคร้าน:
"พี่ใหญ่ แกนคริสตัลของตัวเองเก็บไว้เถอะ ฉันมีแกนคริสตัล"
ลู่ฉี ลู่ซวน และลู่จื้อยวี่ต่างเดินเข้ามา
พวกเขาต่างยกแกนคริสตัลมาไว้ตรงหน้าเธอ:
"หนิงหนิง แกนคริสตัลของฉันก็ให้เธอหมดเลย"
"ของฉันก็ให้เธอหมด"
"พี่สาว ของฉันก็ให้เธอหมด ถ้าไม่มีเธอ พวกเราคงตายกันไปแล้ว คงไม่มีทางได้แกนคริสตัลเยอะขนาดนี้แน่"