ดี ดูเหมือนมีบางอย่างไม่ชอบมาพากล!
หลินเจียมู่ได้สติกลับมาในชั่วพริบตา ถามออกไปโดยไม่ทันคิดว่า "เมื่อครู่ท่านพูดว่าอะไรนะ"
"อายุยังน้อยอยู่เลย หูตึงตั้งแต่เมื่อไหร่กัน"
จู้สือยวนเพิ่งรับศิษย์ อารมณ์ดีสุดขีด จึงเร่งเสียงดังขึ้นว่า "ต่อไปนี้นายก็เป็นศิษย์ของฉันแล้ว! หลังจากจัดการเรื่องผีดุเสร็จ ค่อยจัดพิธีคารวะอาจารย์ ก่อนถึงฤดูร้อนปีหน้าไปสอบใบอนุญาตนักพรตมาด้วย ส่วนวิชาเอกของนายก็ห้ามทิ้ง ฉันจะคอยควบคุมดูแลนายเอง!"
หลินเจียมู่: …
ก็งง ๆ แบบนี้แหละที่กลายเป็นศิษย์ใหญ่ของอาจารย์จู้
หลินเจียมู่หัวสมองพร่าไปชั่วขณะหนึ่ง
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเห็นสายตาอิจฉามากมายในโรงอาหารมองมาที่ตน หลินเจียมู่ก็ไม่รู้ว่าควรจะพูดว่าตัวเองโชคดีดีหรือไม่
"อา…อาจารย์ ถ้าอย่างนั้นตอนนี้เราควรทำอะไร"
หลินเจียมู่ยอมรับสถานะของตัวเองได้อย่างรวดเร็ว หลังจากกินข้าวเสร็จก็ตามจู้สือยวนไม่ห่างแม้แต่ก้าวเดียวกลับมาที่ห้อง
ตอนนี้จู้เหย่ยังคงหลับอยู่ จู้สือยวนถือโทรศัพท์ที่กำลังชาร์จแบตไปที่ห้องข้าง ๆ
"ไลฟ์สด"
หลินเจียมู่สีหน้าฉงน รู้สึกเหมือนฮ่องเต้ไม่ร้อนรนแต่ขันทีร้อนรนเสียเอง "ท่านไม่ได้บอกว่าจะไปหาศพของผีดุหรอกหรือ ทำไมจู่ ๆ ถึงจะไลฟ์สดเล่า"
"ภูเขาฟางหยวนกว้างใหญ่นัก ถึงฉันจะมีความสามารถล้ำเลิศ แต่เมื่อไม่มีเบาะแสใด ๆ ฉันก็ไม่สามารถคำนวณหาตำแหน่งที่ซ่อนศพของผีสาวได้ อย่างไรก็ตามฉันคำนวณออกมาว่าแม้นายจะมีเคราะห์เลือด แต่หนทางเบื้องหน้าก็มิได้ตายไปเสียทั้งหมด การไลฟ์สดครั้งนี้อาจจะพบทางออกก็ได้"