จู้สือยวนมีแววตาฉงน คุณป้าจึงยิ้มแย้มเล่าเรื่องขบขันของอวิ๋นเป่าให้ฟัง
"ปีนี้เพิ่มข้อสอบมองภาพพูดคำพูด เด็กๆ ต้องเขียนเรื่องวันปลูกต้นไม้ แต่คุณหนูน้อยดันเขียนวันปลูกต้นไม้เป็น 'คุณอาสาวของหนู' ทั้งบทความเต็มไปด้วยความเลื่อมใสต่อคุณ"
แม้แต่ตัวอักษรจำนวนมากที่เด็ก ป.1 ยังไม่เคยเรียน อวิ๋นเป่าก็อุตส่าห์เขียนทีละขีดจนครบ
คำประจบประแจงเล็กๆ น้อยๆ นั่น ทำเอาคุณชายใหญ่รู้สึกอิจฉาเมื่อได้อ่าน เพราะอวิ๋นเป่าไม่เคยพูดแบบนี้กับเขาเลย
จู้สือยวนเงียบไปครู่หนึ่งอย่างที่ไม่ค่อยเป็น ลูบหัวอวิ๋นเป่าโดยไม่พูดอะไร
ที่เมืองไห่เฉิงฝนตกหนักทุกวัน เด็กๆ อยู่บ้านออกไปไหนไม่ได้ จู้สือยวนนอกจากไลฟ์สดบ้างสองครั้งเป็นครั้งคราว เวลาส่วนใหญ่ก็อยู่ทำการบ้านปิดเทอมกับอวิ๋นเป่า บางทีก็เล่นเกมกับจู้เหย่และคนอื่นๆ ตกกลางคืนก็พลิกอ่านหนังสือเฉพาะทางที่สวี่เฮ่อเหนียนให้มา
เทอมนี้เธอสอบได้ที่หนึ่งของคณะเช่นเคยไม่มีข้อยกเว้น
สวี่เฮ่อเหนียนวางใจจู้สือยวนแล้ว ไม่ได้ให้หนังสือเฉพาะทางทีละสิบกว่าสิบเล่มเหมือนแต่ก่อน ทำให้จู้สือยวนมีโอกาสเกียจคร้านขึ้นบ้าง
เช้าวันนั้น จู้สือยวนกินข้าวเช้าที่คุณป้าที่บ้านทำ พลางฟังรายงานข่าวจากห้องนั่งเล่น
เป็นสถานการณ์น้ำท่วมในมณฑลหยวน
จู้เหย่อยู่ข้างๆ อ้าปากยัดขนมปังเข้าปากอย่างตะกละตะกลาม เห็นจู้สือยวนสนใจข่าว จึงอดไม่ได้ที่จะพูดว่า "ปีนี้ภัยธรรมชาติเยอะเกินไปแล้ว เมืองเอกับเมืองซีร้อนมาตั้งแต่เดือนพฤษภาคม เมื่อวานฉันเห็นภูเขาหลายลูกในเมืองซีเกิดไฟป่าจากความร้อน ส่วนมณฑลหยวนที่ราบเรียบก็มีน้ำท่วม ไม่รู้จะสิ้นสุดเมื่อไหร่"