เนี่ยเซี่ยก่อนตายเป็นเพียงเด็กสาวอายุสิบเจ็ดปี เช่นเดียวกับเด็กทุกคน เธอรักสวยรักงาม รักการแต่งตัว แต่ก็รักการเรียนเช่นกัน เพื่อสอบเข้ามหาวิทยาลัยดีๆ สักแห่ง เธอเรียนอย่างหามรุ่งหามค่ำไม่หยุดพัก
จนกระทั่งได้พบกับลู่ชวน
แปดเดือนก่อน เนี่ยเซี่ยมีความกดดันด้านการเรียนสูง เธอชอบโพสต์คลิปเต้นประกอบเพลงลงอินเทอร์เน็ต จึงได้พบกับลู่ชวน ทั้งสองค่อยๆ คุยกันจนสนิท
ลู่ชวนมีผลการเรียนดี ฐานะครอบครัวดี ปฏิบัติต่อเนี่ยเซี่ยอย่างเอื้อเฟื้อมาก สามวันให้ชานมหนึ่งแก้ว ห้าวันให้ของขวัญหนึ่งชิ้น เนี่ยเซี่ยไม่อาจต้านทานได้เลย ตกลงสู่ห้วงรักอย่างรวดเร็ว นึกว่าตนเองได้เป็นนางเอกในนิยายแล้ว
สามารถสอบเข้ามหาวิทยาลัยชิงเป่ยพร้อมกับคนที่ชอบ อนาคตสดใสทอดยาวเบื้องหน้า
แต่เห็นได้ชัดว่าบทสรุปกลับมืดมน
คะแนนสอบจำลองครั้งที่สามของเนี่ยเซี่ยร่วงลงกว่าสามร้อยอันดับ เนี่ยเซี่ยตื่นตระหนก
หลังจากกลับบ้าน ก็ถูกแม่เนี่ยดุด่าอย่างที่คาดไว้ และถูกซักถามว่าเป็นเพราะมีแฟนรึเปล่า ในใจของเนี่ยเซี่ยกังวลอย่างมาก ทะเลาะกับแม่เนี่ยครั้งใหญ่แล้ววิ่งออกไป
เธอเล่าเรื่องที่พบเจอทั้งหมดให้เพื่อนทางอินเทอร์เน็ตอย่างลู่ชวนฟัง ลู่ชวนปลอบโยนเธอ และฉวยโอกาสเอ่ยปากว่าจะมารับเธอ
โศกนาฏกรรมก็เริ่มขึ้นตั้งแต่ตอนนั้นเอง
ภาพจากกล้องวงจรปิดสุดท้ายหายไปบนสะพานใหญ่ นั่นคือสิ่งที่ลู่ชวนวางแผนไว้ตั้งแต่แรก เขารู้ว่าตรงนั้นไม่มีกล้องวงจรปิด
หลังจากเจอเนี่ยเซี่ย สันดานสัตว์ร้ายของเขาก็พลุ่งขึ้นมา ร่างกายของเนี่ยเซี่ยผอมบางเล็ก ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของลู่ชวนเลย ก่อนถูกลากตัวไป ลู่ชวนสร้างหลักฐานเท็จว่าเนี่ยเซี่ยกระโดดแม่น้ำฆ่าตัวตาย เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของตำรวจ
ลู่ชวนก็แค่อารมณ์ชั่ววูบ แต่เมื่อทำเรื่องที่เลวร้ายยิ่งกว่าสัตว์เดรัจฉานเสร็จแล้ว ตัวเขาเองก็เริ่มตื่นตระหนก