ฉินห่าวถือเงินในอ้อมแขนด้วยสีหน้าเหม่อลอย
"ให้...ให้ฉันหรือ?" ฉินห่าวลูบเข่าอย่างประหม่า แววตาทั้งตกใจและตื่นเต้น
ตอนที่สือยวนหาเงินได้แล้วเอาเงินหนึ่งแสนมาใช้หนี้ให้ที่บ้าน ฉินห่าวก็รู้สึกแปลกใจมากแล้ว ไม่ต้องพูดถึงว่าสือยวนยอมให้เธอจัดการเงินด้วย
เพราะเธอไม่ใช่แม่แท้ ๆ ของสือยวน
สือยวนไม่ได้คิดซับซ้อนเหมือนฉินห่าว
ช่วงนี้แม้เธอจะไม่ได้ถามเรื่องในบ้านอย่างจงใจ แต่จู้เหย่เป็นคนปากโป้ง เล่าให้ฟังหมดทุกอย่าง
สิบหกปีก่อน แม่แท้ ๆ ของเธอเสียชีวิตอย่างกะทันหันหลังจากคลอดเธอได้ไม่นาน จนกระทั่งเจ็ดปีต่อมา จู้ฮั่นเหนียนถึงแต่งงานใหม่กับฉินห่าว
"เสี่ยวฉินน่ะ นอกจากจะเล่นตุกติกกับพ่อให้ซื้อกระเป๋าให้บ้าง ก็ไม่มีข้อเสียอะไรร้ายแรง หลายปีมานี้ยิ่งไม่เคยข่มเหงพวกเรา สามเดือนแรกหลังบ้านล้มละลายลำบากมาก พี่ใหญ่ประสบอุบัติเหตุรถชน พ่อไปทำงานบริษัทใหญ่ไม่ได้ เสี่ยวฉินเอาอัญมณีที่เก็บส่วนตัวออกมาขายถึงพอจะผ่านช่วงยากลำบากมาได้"
จู้เหย่แม้จะไม่ได้เล่าสภาพของตระกูลจู้ตอนล้มละลายใหม่ ๆ อย่างละเอียด แต่เธอก็เดาได้ว่าคงถึงขั้นย่ำแย่มากแล้ว
ฉินห่าวไม่มีลูกทั้งลูกชายลูกสาวในตระกูลจู้ ถ้าเธอยืนกรานจะไปตอนนั้นก็ต้องมีชีวิตที่ดีกว่าตอนนี้แน่
แต่ฉินห่าวไม่เพียงไม่ออกไป กลับร่วมรับผิดชอบกับจู้ฮั่นเหนียน
ข้อนี้สือยวนชื่นชมจากใจจริง
ดังนั้นเงินนี้ก็สมควรให้ฉินห่าวจัดการ