ทั้งสามคนนั่งแท็กซี่จากสถานีตำรวจกลับโรงแรม
หลังจากจู้สือยวนเปิดประตูห้อง ก็หันไปพูดกับวิญญาณร้ายผู้หญิงที่ตามมาติด ๆ ว่า "คืนนี้เธอจะนอนบนโซฟาไปก่อน เรื่องอื่น ๆ รอให้ฉันตื่นก่อนแล้วค่อยว่ากัน"
ช่วงก่อนหน้านี้หลังจากคำนวณโชควาสนาของมณฑลจีเสร็จ ร่างกายของเธอก็ไม่มีปัญหาอะไร นอกจากอาการง่วงนอนผิดปกติ ตอนแรก ๆ ต้องนอนวันละสิบเจ็ดสิบแปดชั่วโมงถึงจะรู้สึกตัวดีขึ้น
ดังนั้นต่อให้ตอนบ่ายจะนอนไปแล้วสี่ชั่วโมง ตอนนี้เธอก็ยังง่วงจนแทบจะทนไม่ไหว
งานประจำปีพรุ่งนี้จัดตอนสิบเอ็ดโมง ถ้าไม่นอนเดี๋ยวพรุ่งนี้ตื่นไม่ทัน
ผีสาวเพราะตายแล้วก็เสียใจอยู่แล้ว หากไม่ใช่เพราะผีไม่สามารถหลั่งน้ำตาได้ ไม่อย่างนั้นเธอคงร้องไห้ไปนานแล้ว
ตอนนี้เห็นจู้สือยวนไม่มีท่าทีเห็นใจสักนิด เลยอดไม่ได้ที่จะพูดว่า "ทำไมท่านถึงไม่สงสารฉันบ้างเลย"
พูดจบเธอก็ทรุดตัวลงนั่งบนเตียงใหญ่ของจู้สือยวนทันที
จู้สือยวนหรี่ตาลงเล็กน้อย
ผีสาวเหลือบไปเห็น ตกใจจนสะโพกดีดตัวลุกขึ้นนั่งทันที พูดอย่างน้อยใจว่า "มองอะไร ฉันกลายเป็นผีแล้ว จะทำให้เตียงท่านเปื้อนได้ยังไง แล้วก็ปกติฉันรักสะอาดจะตาย!"
จู้สือยวนพูดไม่ออก "เธอเต็มไปด้วยความแค้นจนกลายเป็นวิญญาณร้าย ร่างกายเต็มไปด้วยไออัปมงคล คนธรรมดาถูกไออัปมงคลก็จะโชคร้ายไปหลายวัน"
ผีสาวฟังจบ จึงเดินไปที่โซฟาอย่างไม่เต็มใจนัก พลางพูดว่า "ฉันชื่อสวี่จิ้นฮวน ฉันไม่ได้ตั้งใจ เพียงแต่ตายอย่างคับแค้นใจเหลือเกิน หลังจากตายวิญญาณก็ตามโจวเจียหาวไปโดยอัตโนมัติ หนีไปไหนไม่ได้ ตอนนั้นเห็นเขาคิดจะทำลายศพ ฉันขาดสติไปชั่วขณะ ก็เลย…แย่งพวงมาลัยเขาไป ฉันไม่ได้คิดจะทำร้ายเพื่อนของท่าน"