คำพูดนี้ทำให้สองคนที่ขี้ขลาดหน้าถอดสีในทันที ไม่กล้าแม้แต่จะถามต่อ ระหว่างทางก็หมดอารมณ์ชมวิวหิมะ
"คนๆ นี้ก็ดูดีๆ อยู่ไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงกำลังจะตายล่ะ"
จู้สือยวนส่ายหน้า
กลิ่นอายบนร่างของเย่ชูเหอนั้นแฝงความประหลาดอยู่หลายส่วน
ยิ่งไปกว่านั้น ในไออัปมงคลนั้นยังมีไออัปมงคลอีกชนิดหนึ่งแทรกอยู่ เห็นได้ชัดว่าไปในที่ที่ไม่ควรไป
เพียงแต่จู้สือยวนไม่ได้ใส่ใจ
เพราะหากถึงขั้นนั้นจริง เย่ชูเหอคงมาหาเอง
ระหว่างเดินขึ้นเขา เพื่อนร่วมชั้นที่มาด้วยกันเริ่มหมดแรงลงเรื่อยๆ บางส่วนเริ่มนั่งพักในศาลา บางคนก็จ่ายเงินนั่งกระเช้าหรือรถชมวิวขึ้นเขา
จู้สือยวนมีพละกำลังดี เธอไม่เคยมาเมืองเอ มาก่อน ครั้งนี้มาตั้งใจชมวิวหิมะจริงๆ ระหว่างทางเห็นศาลเจ้าภูเขา ถึงกับแวะซื้อธูปหอมสองกำไปบูชา
ไม่นาน จู้สือยวนก็เดินนำหน้าผู้คน
ภูเขาทั้งลูกไม่สูงนัก หนึ่งชั่วโมงก็เดินถึงยอด จู้สือยวนใช้เวลาเพียงสี่สิบนาทีก็ขึ้นมาถึง
เนื่องจากเป็นเขตท่องเที่ยว บนยอดเขาจึงมีจุดชมวิวกว้างใหญ่ ริมทางสองข้างเต็มไปด้วยร้านค้าสาขาต่างๆ
กรรมการชั้นในกลุ่มแจ้งว่าจะต้องถ่ายรูปรวมกัน จู้สือยวนที่ขึ้นมาก่อนจึงเข้าร้านสะดวกซื้อซื้อโอเด้งสองสามไม้ หามุมดีๆ นั่งชมวิวหิมะ
มองลงไปเห็นผืนขาวโพลนไปทั่ว ราวกับห่อหุ้มด้วยเงินบริสุทธิ์ หิมะปกคลุมต้นไม้เขียว บางครั้งก็มีเสียงหิมะร่วงหล่นดังกุกกัก
ตีนเขาคือวัดเก่าแก่และศาลเจ้าภูเขาที่ผ่านมาตอนมา กำแพงแดงกระเบื้องขาว ราวกับภาพวาดหมึกจีนอันประณีต
ไม่นานเพื่อนร่วมชั้นที่ปีนเขามาด้วยกันก็ขึ้นมาถึง