เสาเอของไมบัคยุบตัวผิดรูปอย่างรุนแรง กระจกหน้าต่างบิดเบี้ยว แต่เคราะห์ดีที่รถบรรทุกใหญ่เสียหลักแล้วตัวรถไปชนกับต้นห้วยหลายต้น จึงเกิดเป็นช่องว่างแคบๆ รูปสามเหลี่ยม
จู้อวี่ไป๋พอจะมองเห็นว่าคนในไมบัคยังมีชีวิตอยู่!
ตอนนี้เอง คนขับรถบรรทุกปีนออกมาจากตำแหน่งคนขับ แล้วร่วงลงมากระแทกพื้นอย่างแรง
เขามองดูโศกนาฏกรรมที่ตัวเองก่อขึ้นรอบด้าน สภาพจิตใจพังทลายลงนอนราบกับพื้น ร้องไห้ออกมา
"หยุดร้องได้แล้ว!"
จู้สือยวนชำเลืองมองคนขับโดยตรง เสียงเรียบเย็น: "ถังน้ำมันนายกำลังรั่ว อีกสิบห้านาทีรถคันนี้ก็จะระเบิด"
จู้สือยวนพูดจบ ก็มองดูสภาพภายในไมบัคอีกครั้ง
เบาะหลังถูกอัดจนผิดรูป มองไม่ค่อยเห็นสภาพของคนด้านใน แต่จู้สือยวนกลับมองเห็นเบาะหลังปกคลุมไปด้วยแสงสีทองและไออัปมงคล เส้นชีวิตของคนข้างในกำลังค่อยๆ จางหายไป
อาจารย์เคยบอกว่า ผู้ที่บนตัวมีแสงสีทองล้วนเป็นคนใหญ่คนโต
ปกติคนเช่นนี้บั้นปลายจะเปี่ยมด้วยบุญกุศล แต่ในไมบัคมีไออัปมงคลอย่างเห็นได้ชัด ต้องมีคนจงใจก่อเรื่องแน่
จู้สือยวนหรี่ตา มองคนขับที่ขาอ่อนยวบเพราะความกลัว แล้วกล่าวว่า: "ยังเหลืออีกสิบสี่นาทีครึ่ง รีบไปตามคนแถวนี้!"
คนขับเห็นได้ชัดว่าตกใจจนนิ่งงัน ไม่ขยับเขยื้อน ปากยังพร่ำพูดไม่หยุด: "ฉัน...ฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆ ฉันไม่รู้ว่ารถฉันจะเบรกแตก!"
รอบด้านมีแต่เสียงร่ำไห้คร่ำครวญ เลือดสาดกระจายไปทั่ว แม้เขาจะทำประกันชั้นหนึ่งไว้ ก็ไม่มีทางพอใช้หนี้!