วันที่เจ็ด เดือนหก เคล็ดใหญ่ ร้ายนัก
สองวันก่อนสอบเข้ามหาวิทยาลัย โรงเรียนจัดประชุมระดมพล สองวันต่อมาพวกอาจารย์ล้วนไม่เตรียมสอน ปล่อยให้นักเรียนตรวจทานจุดอ่อนของตัวเอง
ถึงตอนนี้ ห้องสิบสี่ที่เคยครึกครื้นราวกับฝูงลูกเจี๊ยบประชุมก็เงียบสนิท ทุกคนก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือไม่พูดจา
คนเดียวที่ผ่อนคลายมีเพียงจู้สือยวน
กินก็กิน ดื่มก็ดื่ม ตกค่ำหลังเลิกเรียนภาคค่ำก็กลับหอพักนอนหลับสบาย
ยังไงซะ หลับตาสอบก็ได้จอหงวน
ส่วนจู้ฮั่นเหนียนผู้เป็นผู้ปกครองช่วงนี้กลับเหมือนเผชิญศึกใหญ่ ดูท่าว่าจะเครียดกว่าตอนตัวเองสอบเข้ามหาวิทยาลัยเสียอีก ทุกวันให้แม่บ้านที่บ้านทำกับข้าวมาส่งที่โรงเรียน บางครั้งว่างก็ต้องมาส่งข้าวด้วยตัวเอง มองดูเด็กสองคนกินข้าวหมดแล้วจึงจากไปอย่างสบายใจ
หนึ่งวันก่อนสอบเข้ามหาวิทยาลัย จู้ฮั่นเหนียนโบกมือใหญ่ให้ตัวเองหยุดพักสี่วัน
หลังเลิกเรียนภาคบ่าย จู้ฮั่นเหนียนจึงส่งข้อความหาลูกสาวลูกชาย เรียกพวกเขาออกมากินข้าว
แต่รอมาครึ่งชั่วโมงเต็มๆ จู้ฮั่นเหนียนก็ยังไม่เห็นเงาของเด็กสองคน โทรศัพท์หาสองคน มือถือล้วนอยู่ในสถานะปิดเครื่อง
ในที่สุดก็รู้สึกถึงความผิดปกติ จู้ฮั่นเหนียนลงจากรถทันทีวิ่งเข้าไปในโรงเรียน เดินไปยังห้องเรียนของห้องสิบสี่อย่างคล่องแคล่ว
จวงซวี่ชิวเห็นจู้ฮั่นเหนียนมาถึงก็ค่อนข้างแปลกใจ รีบพูดว่า "อาเจียก มาทำไมหรือ พี่ยวนกับพี่เหย่ออกไปหาอาเจียกแล้วไม่ใช่หรือ"