หลี่ปู้เหยียนสีหน้าเลื่อนลอย
"คุณคือเทียนซ่วนจื่อน่ะหรือ?!!"
ไม่แปลกที่เขาจะตกใจถึงเพียงนี้ เพราะหญิงสาวตรงหน้าดูอายุไม่ถึงสิบแปดปีด้วยซ้ำ แถมใบหน้างดงามประณีต ราวกับคุณหนูจากตระกูลเก่าแก่ที่สืบทอดมาร้อยปี
คนเช่นนี้กลับเป็นเทียนซ่วนจื่อแห่งไลฟ์ฉลาม ผู้ไม่เคยพลาดการคำนวณแม้แต่ครั้งเดียว!
จู้สือยวนไม่สนใจอาการตกตะลึงของหลี่ปู้เหยียน กล่าวยอมรับว่า "ใช่แล้ว ฉันแซ่จู้แต่เดิม จู้สือยวน"
กล่าวพลางจู้สือยวนเข้าเรื่องทันที "ช่วงนี้ปู่ของคุณยังมาเข้าฝันขอเครื่องบินรบปืนใหญ่อยู่หรือไม่?"
หลี่ปู้เหยียนได้ยินเรื่องสำคัญก็ตั้งสติ ยืดหลังตรง กวาดตามองรอบข้าง ลดเสียงลงกล่าว "มีขอรับ ปู่ผมยังมาขอเครื่องบินรบปืนใหญ่กับผมทุกวัน"
กล่าวจบ หลี่ปู้เหยียนก็ทำหน้าทุกข์ระทมยิ่ง "คราก่อนผมให้วันเดือนปีเกิดของปู่ผมกับท่าน แล้วท่าน…"
จู้สือยวนค่อนข้างรู้สึกเก้อเขิน
เธอเห็นข้อความของหลี่ปู้เหยียนจริง แต่การบ้านของนักเรียนชั้นมัธยมปลายปีที่ 3มากเกินไป ต่อให้ผลการเรียนเธอดี แต่ก็ไม่ถึงขั้นมองโจทย์คณิตศาสตร์แค่ครั้งเดียวก็ตอบได้ในวินาทีนั้น จึงยุ่งจนลืมไป
อีกทั้งหากต้องการสื่อสารกับท่านผู้เฒ่า ก็ต้องให้หลี่ปู้เหยียนช่วยเหลือ
"ฉันดูวันเดือนปีเกิดของปู่คุณแล้ว ดวงชะตาพิเศษ จำต้องใช้คุณเป็นสื่อกลาง ให้ฉันเข้าไปในความฝันของคุณเพื่อพูดคุยรายละเอียดกับเขา"
หยุดไปครู่หนึ่ง จู้สือยวนปลอบว่า "วางใจเถิด ไม่มีอันตรายใด ๆ ต่อร่างกายคุณ"