“ที่รัก ช่วยถอดเสื้อผ้าให้หนูหน่อย”
“ที่รัก นายรักหนูไหม”
“งั้นจุ๊บหน่อยสิ อืมมมม ความเหนื่อยล้าทั้งวันหายไปหมดเลย หนูรักนะ หลวนฉวน”
“หนูไปอาบน้ำก่อนนะ”
วันนี้ก็เป็นอีกวันหนึ่งที่แสนสุขและธรรมดา
หลวนฉวนนั่งฟังเสียงน้ำจากห้องอาบน้ำพร่างพราย นั่งอยู่บนโซฟาปล่อยความคิดให้โล่งว่าง
หลวนฉวน อายุ 20 ปี เป็นนักศึกษา ยังไม่แต่งงาน แต่มีแฟนสาวที่รักเขามากที่สุดในโลก และตอนนี้ทั้งคู่กำลังอยู่ด้วยกันแบบกินข้างนอกด้วยกัน!
เขากับแฟนสาวเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก คบหากันมาสามปี ความสัมพันธ์ราบรื่นมาก ตั้งใจว่าเรียนจบแล้วจะแต่งงานกัน
หลวนฉวนพอใจกับชีวิตตอนนี้มาก อานจือหยู่แฟนสาวของเขาเป็นคนที่สมบูรณ์แบบมาก ไม่ว่าจะด้านหน้าตาหรือด้านข้างใน ในสายตาเขาทุกอย่างก็เช่นนั้น
ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ทั้งคู่น่าจะแต่งงานกันในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า มีลูกสักคน ใช้ชีวิตร่วมกันจนแก่ และหลังจากตายไปก็ฝังไว้ด้วยกัน
แม้ช่วงหลังมานี้ความจำของเขาจะเริ่มถดถอยลงเรื่อย ๆ ลืมเรื่องราวกับแฟนสาวไปหลายอย่าง เธอก็ยังดูแลเขาอย่างทะนุถนอม
เป็นผู้หญิงที่ดีจริง ๆ เลย
“แคะ”
ประตูห้องอาบน้ำถูกเปิดออก
“ฉวน นั่งคิดอะไรอยู่เหรอ”
อานจือหยู่เดินออกมาจากห้องอาบน้ำในชุดคลุมเชิงสีขาว เส้นผยาวยังเปียกอยู่ครึ่งหนึ่ง หลายเส้นแนบอยู่ข้างลำคอ หยดน้ำไหลตามปลายผมลงดูดซึมเข้าไปในผิวพรรณกลมกล่อม
“ผมกำลังคิดว่าตัวเองโชคดีจริง ๆ ที่ได้คบกับแฟนที่ดีแบบจือหยู่” หลวนฉวนตอบไปโดยไม่ทันคิด
อานจือหยู่มองเขาแล้วยิ้มหวาน
“ที่โชคดีคือหนูต่างหาก เดี๋ยวหนูไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องนอนนะ ฉวนห้ามแอบดูนะ”
พูดจบ เธอก็เดินเข้าห้องนอนไป
หลวนฉวนนั่งอยู่ตรงนั้น แต่รู้สึกบางอย่างมันไม่ค่อยถูกต้อง ตามปกติแล้วตอนนี้แฟนหนุ่มควรเข้าไปช่วยแฟนสาวเป่าผมสิม่า
เขาลุกขึ้นยืน เดินไปที่หน้าห้องนอน เพิ่งจะตั้งใจจะผลักประตู แต่เสียงถอนใจยาวเสียงหนึ่งทำให้เขาหยุดมือ
“ทำไมฉวนถึงไม่กระตือรือร้นสักเท่าไหร่นะ หรือว่าพลังของการสะกดจิตยังไม่แรงพอ?”
สะกดจิต?
หลวนฉวนแข็งค้างอยู่ตรงนั้น รู้สึกเหมือนได้ยินอะไรที่ไม่ควรได้ยิน
“ฉวน” หลวนฉวนคิดว่าตัวเองโดนจับได้ แต่ไม่ช้าเขาก็พบว่าเสียงนั้นคืออานจือหยู่กำลังพูดคนเดียว
“ฉวน ฉวน ฉวน ฉวน ฉวน……!” เสียงของอานจือหยู่คลั่งไคล้มากขึ้นเรื่อย ๆ และชวนสยองขึ้นเรื่อย ๆ
หลวนฉวนทรยศตัวเอง ถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยสัญชาตญาณ เสียงฝีเท้าทำให้สาวน้อยในห้องนอนตกใจ
เสียงเท้าเหยียบดังแปะ ๆ มาจากด้านใน
อานจือหยู่ตื่นตระหนกวิ่งมาที่ประตู กอดชุดคลุมเชิงไว้แน่น เมื่อกี้เพิ่งอาบน้ำเสร็จชัด ๆ แต่ตาทั้งคู่กลับมีเลนส์คอนแทคสีทองใส่อยู่โดยไม่รู้ตัว เธอมองหลวนฉวน
“สะกดจิต! ที่ฉันพูดเมื่อกี้มันแค่ความฝันอำพราง!”
“ที่ฉันพูดเมื่อกี้ไม่สำคัญเลย!”
เขี๊ยะ
หลวนฉวนรู้สึกเหมือนได้ยินเสียงบางอย่างหมุนอยู่
เขามองอานจือหยู่ คิดว่าแฟนสาวคงกำลังเล่นบทบาทอะไรพิเศษให้ดู เพิ่งจะตั้งใจจะยิ้มแซว แต่คำที่หลุดออกจากปากทำให้ตัวเขาเองยังตกใจ
“ครับ ผมไม่ได้ยินอะไรเลยเมื่อกี้”
?
อะไรของมัน? ทำไมร่างกายผมควบคุมไม่ได้แล้ว!
“ฉวน มาทำไมเหรอ” อานจือหยู่ยิ้มให้เขาอย่างฝืน ๆ แล้วถาม
“เมื่อกี้ไม่ได้ยินอะไรใช่ไหม”
“ไม่ครับ” หลวนฉวนพูดไปอย่างนั้น
เขี๊ยะ เขี๊ยะ
เสียงล้อหมุนดังขึ้นเรื่อย ๆ นี่มันเสียงอะไรกันแน่?
แล้วนี่มันอะไรฟระ? เมื่อกี้มันไม่ใช่คำที่ฉันอยากพูดนี่นา! ทำไมเหมือนโดนสะกดจิตไปหนึ่ง?!?
เดี๋ยวนะ สะกดจิต? หรือว่าการสะกดจิตที่จือหยู่พูดถึงมันเป็นเรื่องจริง?
ระหว่างที่หลวนฉวนยังตกตะลึงไม่หาย เสียงหนึ่งดังขึ้นในความคิดของเขา
【มันจะปรับตัวได้เอง】
【ความต้านทานของคุณต่อการสะกดจิตเพิ่มขึ้นแล้ว】
【ขณะนี้ความต้านทานอยู่ที่ 20%】
【ตอนนี้คุณสามารถรับรู้ถึงอิทธิพลของการสะกดจิตและรักษาสติของตัวเองได้ แต่ร่างกายควบคุมไม่ได้】
【คาดการณ์ย้อนกลับได้พลังพิเศษ: การสื่อสารทางจิตใจ ระดับการพัฒนา 20%】
?! ไอฟระ!
ทันทีนั้นเอง หลวนฉวนเหมือนเอไอที่ตื่นขึ้นมา ภาพทุกอย่างกลับมาในหัว!
ฉันนึกได้แล้ว! อานจือหยู่ไม่ใช่แฟนฉัน! และก็ไม่ใช่ผู้หญิงดีอะไร! เธอเป็นเวอร์ของการควบคุมคนอย่างสมบูรณ์แบบเลย!!
วันนี้รู้แล้วว่าตัวฉันไม่ใช่ฉัน!
สะกดจิต?! โอ้แม่เจ้า ยังมีคนมีพลังพิเศษอีกด้วยเหรอ?
ใช้พลังพิเศษกับฉันสิ ดีออก!
“เกิดอะไรขึ้นเหรอ”
สังเกตว่าหลวนฉวนมีท่าทีแปลกไป อานจือหยู่ถามอย่างอกตัณฑ์
“จะให้ช่วยเป่าผมไหม” หลวนฉวนพูด
“จริงเหรอ ได้จริงเหรอ?”
อานจือหยู่ดูตื่นเต้นมาก เดินออกจากห้อง ลากมือหลวนฉวนมานั่งที่โซฟาในห้องนั่งเล่น
หลวนฉวนสวมบทเป็นแฟนหนุ่มอ่อนโยน เป่าผมให้เธออย่างละเอียดประณีต
“รู้สึกมีความสุขจังเลยนะ” อานจือหยู่ยิ้มเมามัน
มีความสุขได้ไงเลย! เจ้าหญิงร้ายกาจ! แกจะเอาฉันใช้เป็นของเล่นซะแล้ว!
“ผมก็มีความสุขครับ” หลวนฉวนพูดหน้าตาย
“อืม” อานจือหยู่ก้มหน้า ไม่ตอบอะไร
สักพัก เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ดังขึ้น
“ฉวน หนูไปรับโทรศัพท์นะ”
พูดจบ อานจือหยู่ก็ลุกออกไป ดูท่าเธอไปรับโทรศัพท์จริง ๆ
หลวนฉวนนั่งอยู่บนโซฟา นิ่งไม่ขยับ
ตอนนี้ความคิดในหัวมันวุ่นวายเต็มไปหมด แต่ความวุ่นวายไม่มีประโยชน์อะไร เขาต้องพยายามจัดระเบียบสถานการณ์ให้ได้
ประการแรก นอกจากอานจือหยู่แล้ว ตัวเขาเองก็เป็นคนมีพลังพิเศษเหมือนกัน
พลังพิเศษของเขาเข้าใจง่าย เหมือนความสามารถของมารเซ็นเรียวนักหนึ่ง แสดงออกมาเป็นการปรับตัวและต้านทานพลังพิเศษ แล้วในที่สุดจะกลายเป็นภูมิคุ้มกันและสวนกลับได้
หรือที่เรียกว่า โดนตียิ่งแข็งแรง สายเมียท้องถิ่นพระจอมเกล้านั่นเอง!
ของที่ฆ่าฉันไม่ตายจะทำให้ฉันแข็งแกร่งขึ้น!
แต่พลังนี้กับสถานการณ์ปัจจุบันช่างเป็นน้ำไกลรอดไฟลาม! ความปรับตัว 20% ของหลวนฉวนตอนนี้รับรู้ได้แค่ว่าโดนสะกดจิตเท่านั้น แต่ต้านทานได้ไม่เต็มที่
ถ้าอานจือหยู่จับได้ เผลอ ๆ สั่งให้ฉันฆ่าตัวตายขึ้นมาจะทำยังไง?
แม้ตามสถานการณ์ที่เห็นตอนนี้เขาจะสำคัญกับอานจือหยู่มาก แต่ถ้าสักวันจริง ๆ ตัวเขาแค่ขนหนูซี่หนึ่ง หลุดไปสองสามเส้นก็ไม่มีใครสะเทือน
ต้องช่วยตัวเอง! ต้องช่วยตัวเองให้ได้!
เรียกตำรวจ? ยากเกินไป สำหรับอานจือหยู่ที่มีวิชาสะกดจิต ตำรวจไม่มีความหมายเลย
งั้นอะไรที่ทำให้เธอรู้สึกถึงวิกฤต?
หลวนฉวนทบทวนข้อมูลของอานจือหยู่ อายุ 21 ปี เพิ่งเรียนจบมหาวิทยาลัย ตอนนี้สอบติดปริญญาโทเรียบร้อยแล้ว เคยเป็นพี่สาวประจำมหาวิทยาลัยที่อ่อนโยนใจดีของเขา และก็คือแฟนเก่าของเขา
สาเหตุที่เลิกกันง่ายมาก ความครอบครองของเธอรุนแรงเกินไป หลวนฉวนรับไม่ไหวเลยหนีเลยทันที
แต่ตอนนี้ไม่รู้ทำไมเธอได้พลังพิเศษเรื่องสะกดจิตมา และไม่รู้ด้วยวัตถุประสงค์อะไรที่เธอมาสะกดจิตเขา!
ใช่แล้ว เธอไม่ใช่เพื่อนสมัยเด็กของเขาเลยสักนิด!
เพื่อนสมัยเด็กของเขาเป็นคนอื่น! เมื่ออานจือหยู่สะกดจิตให้เขาเชื่อว่าเธอคือเพื่อนสมัยเด็ก แปลว่าเธอกำลังกลัวอะไรบางอย่าง!
คิดถึงตรงนี้ โทรศัพท์ของหลวนฉวนก็ดังขึ้น
เขาก้มลงมอง เห็นเป็นเบอร์ไม่รู้จัก คิดพักหนึ่งแล้วจึงตัดสินใจรับ
โทรศัพท์เพิ่งเชื่อมต่อ ปลายสายก็ส่งเสียงเย็นชาดังมา
“พรุ่งนี้ฉันอายุครบ 20 ปีแล้ว นายจะมาไหม?”
เกือบทันที หลวนฉวนก็จำได้ว่าเสียงนี้เป็นของใคร เพื่อนสมัยเด็กของเขา เสียวอิงเหลียน
เขากับเสียวอิงเหลียนรู้จักกันตั้งแต่เกิด เด็ก ๆ ก็แนบแนมติดกันมาตลอด สมัยก่อนความสัมพันธ์ทั้งคู่ไม่ถึงกับสนิทพิเศษ แต่ก็ไม่ได้แย่อะไร
ความสัมพันธ์ที่เริ่มบานปลายเป็นเรื่องเลวร้ายจริง ๆ คือหลังจากขึ้นมหาวิทยาลัย
ไม่ทันได้คิดอะไร หลวนฉวนรีบพูดเร็วสุดชีวิตว่า “อิงเหลียน ฟังนะ อานจือหยู่……”
“ที่รัก คุยโทรศัพท์กับใครอยู่เหรอ” คำพูดยังไม่ทันจบ อานจือหยู่ก็เดินออกมาจากห้องนอน
และเสียวอิงเหลียนปลายสายก็รีบวางสายทันทีที่ได้ยินเสียงเธอ
“มีใครโทรมาเหรอ?”
อานจือหยู่พูดพลาง ไม่ให้หลวนฉวนทันตั้งตัว เธอเดินมาคว้าโทรศัพท์ไปเลย เปิดดูประวัติการโทร
เห็นว่าเป็นเบอร์ไม่รู้จัก เธอหรี่ตาเรียวยาว แสดงสีหน้าเหมือนจิ้งจอก จ้องมองหลวนฉวน แล้วพูดเบา ๆ
“ฉวน มองมาที่ฉัน”
“ผู้หญิงคนอื่นทุกคนเป็นคนโกหก มีแค่คำพูดของฉันเท่านั้นที่เชื่อถือได้ จำไว้ มีแค่คำพูดของฉันเท่านั้นที่เชื่อถือได้”
【ความต้านทานต่อการสะกดจิตเพิ่มขึ้นแล้ว ขณะนี้อยู่ที่ 21%】
“ครับ” หลวนฉวนตอบ
อิงเหลียน เร็ว ๆ มาช่วยเพื่อนรักสมัยเด็กของเธอหน่อยเถอะ!