ในความทรงจำของหลวนฉวน เสียวอิงเหลียนเป็นสาวผู้น่าอัศจรรย์อย่างที่สุด
เมื่อก่อนเพื่อนสนิทสมัยเด็กเพียงคนเดียวของเธอเคยจับฉลากคำสารภาพแล้วจริงจังสารภาพรักกับเธอ
ผู้หญิงคนนี้กลับยิงคำถามกลับมาหน้าตาเฉยว่า
“แล้วนายเคยช่วยตัวเองกับรูปถ่ายของฉันบ้างไหม？”
“ถ้าไม่เคยช่วยตัวเองกับรูปฉัน แปลว่านายไม่ได้รักฉันจริงใจตั้งแต่แรก”
แม้จะเคยก็ไม่มีทางยอมรับหรอกน่า! ผู้หญิงทำลายบรรยากาศชัด ๆ!
สรุปแล้ว เสียวอิงเหลียนเป็นสาวเพี้ยนสายทำลายบรรยากาศอย่างมาก
ดังนั้นไม่ว่าเรื่องจะเหลวไหลแค่ไหน เธอก็จะตั้งใจพิจารณาความเป็นไปได้อย่างเต็มที่
แม้แต่การสื่อสารทางจิตใจที่เหลือเชื่อขนาดนั้น เธอก็ต้องยอมรับอย่างรวดเร็วและลงมือทันทีแน่
ที่สำคัญที่สุด แม้จะไม่อยากรับรู้ แต่ผู้หญิงคนนี้คือเพื่อนสนิทสมัยเด็กของฉันเองนี่นา!
เธอต้องมาช่วยฉันแน่ ๆ!
ตามที่อยู่ร้านอาหารฉลองวันเกิดที่เสียวอิงเหลียนส่งมา หลวนฉวนกับอานจือหยู่มาถึงเร็วมาก
แล้ววันเกิดอายุ 20 ของเพื่อนสนิทฉัน อดีตแฟนอย่างนายจะมาทำอะไรกันแน่?
หลวนฉวนแอบมองอานจือหยู่ที่กุมมือเขาอยู่ เธอรู้ตัวว่าถูกมองจึงยิ้มอ่อนโยนมาให้
ดูท่าจะมาอวดสิทธิความเป็นเจ้าของ งั้นน้องอาน ลาก่อนนะ
เพราะต่อจากนี้เธอจะได้เห็นสาวสายทำลายบรรยากาศที่เกินจินตนาการสุดป่าของเธอ!
“ยินดีต้อนรับค่ะ มากี่คนคะ?” สาวเสิร์ฟเดินมาต้อนรับตั้งแต่ห่างออกไปหลายเมตร
“เรามาร่วมงานเลี้ยงวันเกิดของเพื่อน จองโต๊ะไว้แล้ว” อานจือหยู่ยิ้มอ่อนโยน
“งานวันเกิดของคุณเสียวใช่ไหมคะ งั้นตามเข้าไปที่ห้องส่วนตัวห้องที่สามเลยค่ะ”
“ขอบคุณ”
“ไม่ทันไร…ข้าวไก่ตุ๋นซอสน้ำตาลแก้วใหญ่โต๊ะ 8 เสร็จแล้วนะ!” สาวเสิร์ฟรีบรุดไปทำงานต่อ
ข้าวไก่ตุ๋นแก้วใหญ่? นี่ร้านอะไรกัน สไตล์จัดจ้านเวอร์จริง ๆ!
หลวนฉวนกับอานจือหยู่เดินไปหาห้องส่วนตัว แม้ยังไม่เปิดประตูก็ได้ยินเสียงหัวเราะครืนของสาว ๆ ข้างใน อานจือหยู่เคาะประตู
ผู้ที่มาเปิดประตูเป็นสาวผมยาวสีน้ำตาลอ่อนนุ่มสลวย ผิวขาวใสเปล่งประกาย จมูกโด่งสวยงาม ใต้ขนตานุ่มโค้งเล็กน้อยคือดวงตากลมโตสวยงาม
เธอกะพริบตาปริบ ๆ แล้วยิ้มพูดว่า
“หลวนฉวน? นายก็มาร่วมฉลองวันเกิดอิงเหลียนเหรอ?”
หลวนฉวนรู้จักเธอดี เจ้าของห้องเพื่อนร่วมห้องของเสียวอิงเหลียน ไปจื่อโรว
สาวที่อ่อนโยนใจดีเป็นพิเศษ
อ่อนโยนจนถ้าสักวันเสียวอิงเหลียนคว่ำขาขอขอให้เขาเป็นแฟน ไปจื่อโรวอาจจะคว่ำขาคว่ำขาลงไปร่วมกับเธอด้วยเลย
“ใช่แล้ว เรากับอาชวนมาร่วมฉลองวันเกิดให้น้องอิงเหลียน”
อานจือหยู่เดินขึ้นมายืนบังหลวนฉวนเหมือนแม่ไก่ปกป้องลูก ยิ้มแนะนำตัวว่า
“อานจือหยู่ค่ะ แฟนของอาชวน”
อดีตแฟนต่างหาก! เราเลิกกันไปแล้ว!
หลวนฉวนตะโกนอยู่ในใจ แต่ด้วยพลังสะกดจิต เขาพูดได้เพียงว่า
“ใช่ ใช่”
“อ่อ สวัสดีค่ะ ฉันชื่อไปจื่อโรว เพื่อนร่วมห้องของอิงเหลียน”
ไปจื่อโรวยิ้มแนะนำตัว
ขณะนั้นหลวนฉวนเหยียดคอขึ้นมากที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อมองหน้าเสียวอิงเหลียน
เสียวอิงเหลียน! นายกำลังทำอะไร! ยังเขยิบเขยิบอยู่ในห้องอีกเหรอ ทำเอาฉันแทงใจมืดแทบตาย!
ออกมาเร็ว ๆ แล้วช่วยให้ฉันพ้นจากสถานการณ์นี้ที!
“หลวนฉวนมาแล้วเหรอ?”
ขณะนั้นเอง เสียงอันทำให้ใจสงบอย่างประหลาดก็ดังขึ้นจากในห้อง
“หลวนฉวนกับแฟนของเขามาแล้วนะ”
ไปจื่อโรวเบี่ยงตัวไปนิดให้เห็นสภาพภายในห้อง
สิ่งแรกที่เข้าตาหลวนฉวนคือใบหน้าหล่อเย็นชาของเสียวอิงเหลียน
หลวนฉวนดีใจมาก รืดมือใช้ความสามารถทันที!
【สื่อสารทางจิต—】
【หยุดเวลา】
……
ในความทรงจำของเสียวอิงเหลียน หลวนฉวนเป็นหนุ่มผู้น่าอัศจรรย์อย่างที่สุด
เมื่อก่อนเพื่อนสนิทสมัยเด็กเพียงคนเดียวของเขาเคยถามเขาว่า
“นายเคยช่วยตัวเองกับรูปถ่ายของฉันบ้างไหม？”
ผู้ชายคนนี้กลับตอบหน้าด้าาหาญกล้าว่า
“ห้า!”
“5 ครั้งเหรอ？”
“สี่ สาม สอง หนึ่ง เตรียมเปิดตัว!”
แม้ท้ายที่สุดจะไม่ได้ถึงขั้นไหน แต่ก็เสียมารยาทเกินไปแล้ว!
สรุปแล้ว หลวนฉวนเป็นหนุ่มเพี้ยนสายทำลายบรรยากาศอย่างมาก
ดังนั้นไม่ว่าเรื่องจะยากลำบากแค่ไหน เขาก็มั่นใจเสมอว่าแก้ได้
เว้นแต่จะเจอสถานการณ์ที่เกินจินตนาการของเขา แต่แม้เช่นนั้น เขาก็ต้องยอมรับอย่างรวดเร็วและลงมือทันทีแน่
ที่สำคัญที่สุด แม้จะไม่อยากรับรู้ แต่ฉันคือเพื่อนสนิทสมัยเด็กของเขา
เขาต้องมาขอความช่วยเหลือจากฉันแน่ ๆ
เสียวอิงเหลียนมองเงาร่างที่หยุดนิ่งแข็งทื่อเหมือนหุ่นกระบอกตรงหน้า แล้วพึมพำ
“เป็นจริงเหรอ? หยุดเวลางั้นเหรอ？”
เสียวอิงเหลียนลุกขึ้นยืน ตรงหน้าเธอ ไปจื่อโรวยังคงเยื้องตัวเอียงคอหยุดนิ่งอยู่ อานจือหยู่ก็ยังยิ้มอ่อนโยนอยู่ ไม่ขยับแม้นิดเดียว
“ได้แค่หนึ่งนาทีเองสินะ เวลามีจำกัด ต้องทดสอบผลของการหยุดเวลาก่อน”
เสียวอิงเหลียนเดินมาหาหลวนฉวน เอียงตัวเข้าใกล้โดยฉับพลัน จ้องมองเขาเงียบ ๆ
แล้วแล้ว…ก็กระชากเสื้อเขาขึ้นเปิดออกอย่างรวดเร็ว!
“การกระตุ้นจากสัมผัสแบบนี้ จะถูกสะสมแล้วคิดเงินทั้งหมดตอนเวลาเดินต่อไหมนะ？”
เธอพึมพำเบา ๆ นิ้วเรียวบางไถลเบา ๆ บนท้องของหลวนฉวน เหมือนลูบไล้กระดาษเอ4 ขาวสะอาดแผ่นหนึ่ง
ผ่านไปประมาณครึ่งนาที เธอชักมือกลับ มองหลวนฉวนที่หยุดนิ่ง แล้วใช้นิ้วแตะที่หน้าผากของเขา
“ถ้านายเป็นแบบนี้ตลอดไปก็ดีสิ”
……
ทำไม? ทำไมถึงเป็นแบบนี้?
เขาชัดเจนได้พบเพื่อนสนิทสมัยเด็กที่จะมาช่วยเหลือตัวเอง แถมยังคิดว่าเธออาจเป็นผู้มีพลังพิเศษที่ต้านทานอานจือหยู่ได้ด้วย
แต่ทำไมมันถึงกลายเป็นแบบนี้?
【ระดับการต้านทานต่อการหยุดเวลาของคุณเพิ่มขึ้น】
【ระดับการต้านทานปัจจุบัน：1%】
【สามารถสังเกตสถานการณ์ได้โดยไร้การรับรู้ในระหว่างที่เวลาหยุด】
เฮ้ยมรดน้ำ! เสียวอิงเหลียน! ใช้พลังพิเศษกับฉันเถอะนะเว้ยเวลาหยุดมันก็เพื่อให้นายลูบท้องฉันงั้นเหรอวะ! ถ้าจะลูบก็ลูบจากล่างขึ้นบนสิวะ!
อย่าลูบจากบนลงล่าง! จะลูบต่อไปอีกฉันจะจับพานส่องยิงนายแล้วนะ!
หลวนฉวนมองเสียวอิงเหลียนที่ยังเอานิ้วแตะหน้าผากของเขาอยู่ อยากจะหลั่งน้ำตาจู่ ๆ ให้เปียกเธอทั้งคน
ฉันยังเฝ้ารอให้นายเป็นผู้กอบกู้ชีวิตเลยนะเนี่ย!
ไม่ได้ ตอนนี้ติดต่อเสียวอิงเหลียนทางจิตใจไม่ได้
อานจือหยู่แม้จะสะกดจิตเขา แต่ก็ไม่เคยทำอะไรเกินหน้า
แต่เสียวอิงเหลียนไม่แน่นอน! เพิ่งใช้ความสามารถกับฉันครั้งแรก เธอก็ลงมือลูบไล้แล้ว!
ถ้าปล่อยให้เธอรู้ว่าฉันยังต้านทานพลังพิเศษได้ล่ะก็ จะเป็นยังไงล่ะ?!
ทำยังไงดี? ทำยังไงดีวะ?
ถ้าพลาดโอกาสนี้ หลวนฉวนคงหาโอกาสติดต่อภายนอกได้ยากอีก
อานจือหยู่ไม่มีทางยอมให้เขาคุยโทรศัพท์กับใคร แถมมือถือตัวเองยังถูกตรวจทุกวัน
ไอ้ตาสัตว์นรกนี่ จะโดนทำเป็นทาสสวรรค์จริง ๆ เหรอวะ?
เดี๋ยวนะ…ว่าแต่…มันก็ดีเหมือนเดียวกันนะ?
นึกถึงหุ่นอันเล็กใหญ่สมส่วนของอานจือหยู่ หลวนฉวนเริ่มลังเลเป็นช่วงเวลาหนึ่ง!
เฮ้ยวะ สภาล่างลอบกัดสภาสูงแล้ว!
ไม่ได้ ๆ เรื่องแบบนี้ไม่ได้นะเว้ย!
คิดได้เช่นนั้น หลวนฉวนเหลือบสายตาไปที่อีกคนหนึ่งในห้องส่วนตัว
ไปจื่อโรว
สาวที่อ่อนโยนเกินคำบรรยาย ถ้าเป็นเธอล่ะก็ อาจเชื่อถือได้
เดิมพันด้วยชีวิตครั้งสุดท้ายแล้ว!
ไปจื่อโรว เธอน่ะเป็นคนที่จะมอบชีวิตใหม่ให้ฉัน กลายเป็นแม่ของฉันได้นะ!
“ว่าแต่ ตอนนี้ยังรักษาไว้ได้แค่ 1 นาทีสินะ”
ขณะที่หลวนฉวนกำลังคิดอยู่ เสียวอิงเหลียนถอดใจถอดหายใจ
เดินกลับไปนั่งที่เดิม ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
วินาทีต่อมา เวลาเริ่มเดินอีกครั้ง
หลวนฉวนดีใจมาก รืดมือใช้【การสื่อสารทางจิตใจ】กับไปจื่อโรวทันที
แต่เขาลืมเรื่องหนึ่งไป นั่นคือสัมผัสที่เสียวอิงเหลียนปล่อยไว้บนท้องของเขาตลอดหนึ่งนาทีระเบิดออกมาพร้อมกันในตอนนี้
ความรู้สึกเสียววูบวาบเหมือนกระแสไฟฟ้าแผ่ขยายไปทั่วท้อง
【โอ้โห่ววว อา อาหว๊า เยี่ยม เยี่ยมสุด ๆ!】
ไปจื่อโรวที่เอียงคออยู่มองซ้ายมองขวา แล้วก็มองไปที่หลวนฉวนที่ปากหยุดนิ่งไม่ขยับ
เมื่อกี้นี้ ฉันฟังเสียงแปลก ๆ ไปหรือเปล่านะ?