หลังจากกลับมาจากเรือนพัก บรรยากาศเหนือจวนโหวหย่งผิงก็ราวกับถูกปกคลุมไปด้วยหมอกหนาทึบ บ่าวไพร่ที่รับใช้ต่างก็ยิ่งระมัดระวังตัวกันเป็นพิเศษ เกรงว่าพลาดพลั้งเพียงเล็กน้อยก็จะกลายเป็นความผิดขึ้นมา
กลับกันที่หอจันทร์กระจ่าง บรรยากาศกลับดีขึ้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
ไป๋จื่อกับไป๋อินทั้งสองคนกระตือรือร้นจนเกินเหตุ จัดการกิจวัตรของชีหยวนเป็นระเบียบเรียบร้อย แม้แต่สาวใช้ตัวน้อยใต้บังคับบัญชาก็ถูกคุมเข็มน่าเกรงขาม
หลังจากแม่จางเกิดเรื่องขึ้น นางหวังก็ส่งแม่เฉินมาเสริมที่หอจันทร์กระจ่าง ให้เป็นแม่บ้านผู้ดูแลในเรือนของชีหยวน
แม่เฉินเป็นคนซื่อสัตย์ไว้ใจได้ ไม่ได้มีเล่ห์เหลี่ยมมากมายนัก อีกทั้งเรื่องที่แม่จางถูกชีหยวนจัดการนั้น—อันที่จริง เรื่องนี้ทั้งในจวนต่างก็ถกเถียงกันไม่จบไม่สิ้น
ผู้คนต่างคิดว่าแม่จางถูกกลั่นแกล้งใส่ร้ายจนตายเพราะชีหยวนจริง ๆ จึงถูกนางหวังกับชีเจิ้นจัดการเสีย
แต่บ่าวไพร่ที่ฉลาดหลักแหลมกว่ากลับรู้ดีว่า ในจวนนี้ หากไร้ซึ่งความสามารถ ต่อให้ถูกใส่ร้ายป้ายสีก็ต้องยอมจำนน บางคนถึงขั้นไม่มีโอกาสแม้แต่จะตั้งตัว
คุณหนูใหญ่พอกลับมา ไม่เพียงแต่ตั้งหลักได้อย่างมั่นคง ยังจัดการแม่จางได้อย่างเด็ดขาด
ส่วนคุณหนูรองก็ล้มป่วยกระทันหันจนต้องออกไปพักรักษาตัวนอกจวน ไม่นานก็ได้ยินว่าคนเสียชีวิตแล้ว
เห็นได้ชัดว่าฝีมือของคุณหนูใหญ่นั้นเหนือชั้นเพียงใด
สรุปแล้ว แม่เฉินพอได้มาอยู่ที่เรือนของชีหยวน ก็แสดงความจงรักภักดีออกมาอย่างชัดเจน
พอดี ชีหยวนจึงเรียกไป๋จื่อ ไป๋อิน เช่าเหยา และเหลียนเฉียว เข้ามาในห้องทั้งหมด