กั๋วกงฉู่ปลอบโยนภรรยา แล้วหัวเราะเบา ๆ : “เรื่องแต่งงาน”
เรื่องแต่งงาน?
ฮูหยินกั๋วกงฉู่ชะงักไป มองกั๋วกงฉู่ด้วยแววตาไม่อยากเชื่อ
สามีโดนโกรธจนสติแตกไปแล้วหรือ?
หญิงคนนี้เพิ่งฆ่าลูกชายของนาง และยังทำเอาอ๋องฉีบาดเจ็บ แล้วผลกลับเป็นเขาจะไปสู่ขอชีหยวน?!
พอมองสีหน้าฮูหยินผู้เฒ่า กั๋วกงฉู่ก็รู้ทันทีว่านางคิดผิดไป จึงได้แต่ยิ้ม : “ฮูหยิน เรื่องแต่งงานไม่จำเป็นต้องเป็นเรื่องดีเสมอไปหรอก”
พูดจบ เขาก็กระซิบข้างหูฮูหยินกั๋วกงฉู่สองสามประโยค
สีหน้าฮูหยินกั๋วกงฉู่แดง ๆ เขียว ๆ ครู่หนึ่ง สุดท้ายนัยน์ตามีแววเกลียดชั่งอันรุนแรงเอ่อล้น : “ดี!”
พูดจบนางก็อดไม่ได้ที่ตาจะแดงขึ้นมา : “แต่ท่านกั๋วกง ลูกชายเรา... ลูกชายเราจะทำยังไง?”
จะแก้แค้นยังไง คนที่ตายไปแล้วก็ไม่มีทางฟื้นคืนมาได้
ชีหยวนตายแม้หมื่นครั้งก็ไม่คุ้มกับนิ้วเดียวของลูกชายนาง
พอพูดถึงลูกชาย กั๋วกงฉู่ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกไม่ดีอยู่ในใจ
หลายวันมานี้ตอนกลางคืนเขานอนก็มักจะใจสั่น ได้ยินเสียงร้องโหยหวนของลูกชาย ฝันเห็นสภาพอันน่าเวทนาของลูกชาย
แต่ยิ่งเป็นเช่นนั้น เขาก็ยิ่งอดทนได้มากเท่านั้น
จะรีบร้อนไปใย?
คนที่ทนไปจนถึงที่สุดต่างหากที่คือผู้ชนะ เดิมทีเขาก็ค่อย ๆ ทนเอาจนเด่นได้ด้วยวิธีนี้
สูดหายใจเข้าลึก กั๋วกงฉู่พูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ : “ข้าจัดการเรียบร้อยแล้ว”
วันถัดมา กองทหารรักษาพระนครนอกเมืองที่หลิวจิงหงประจำการอยู่ก็เกิดเรื่องขึ้น
โรงทหารหลายหลังเกิดเพลิงไหม้
หน้าหนาวแบบนี้ อากาศแห้งแล้ง หลายคนกำลังหลับใหล ตอนที่พบเพลิงไหม้ ไฟก็ลุกลามใหญ่โตมากแล้ว