เขาย่อมเข้าใจความหมายของชีหยวนดี เซียวมั่วฟื้นได้แล้ว สนามรบของคนเหล่านี้ก็ย้ายไปที่ห้องของเซียวมั่วได้แล้ว
แต่ แต่นี่มันน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าไม่ใช่หรือ?!
อาการของเซียวมั่วนั้นไม่ได้น่ากลัวถึงเพียงนั้นตามที่ชีหยวนว่า
แต่เหล่าหมอเทวดากลับไม่มีสักคนเดียวที่มองออก!
ชีหยวนใช้วิชาอะไรกันแน่?!
ยังสามารถควบคุมช่วงเวลาที่เซียวมั่วจะฟื้นขึ้นมาได้อีก?!
หญิงผู้นี้ นับว่าโชคดีที่ไม่ใช่บุรุษ มิเช่นนั้น หากเขาก้าวเข้าสู่การเมือง ต้องเป็นคู่ต่อสู้ที่น่ากลัวแน่นอน!
เขาจ้องชีหยวนอย่างหมายมั่น ยอมรับการเป็นพันธมิตรชั่วคราวกับชีหยวน
เหตุใดจะไม่เล่า?
พระสนมหลิวสิ้นชีพแล้ว อ๋องฉีขาพิการแล้ว แต่เดิมองค์หญิงเป่าหรงและองค์หญิงหมิงเฉิงก็ยังพอประคับประคองความโอหังของปู้อู๋ยงไว้ได้อยู่ แต่ใครเล่าจะรู้ว่าองค์หญิงเป่าหรงกลับแบกความผิดก้อนใหญ่ขนาดนี้เอาไว้!
เขาตัดสินใจอย่างรวดเร็ว ก้าวไปข้างหน้าฮ่องเต้หย่งชางทันที: "ฝ่าบาท องค์อ๋องฟื้นแล้ว กำลังร้องไห้เรียกหาอ๋องเฟยอยู่เพคะ!"
พระชายาหลิวได้ยินแล้ว ไหนเล่าจะยังมีจิตใจมัวไปยุ่งกับคนพวกนี้อีก รีบช้อนชายกระโปรงวิ่งเข้าห้องไปอย่างรวดเร็ว
ฮ่องเต้หย่งชางเป็นห่วง จึงไม่ทันได้ใส่ใจองค์หญิงเป่าหรง หายใจเข้าลึก ๆ แล้วเดินตามพระชายาหลิวไป
ฮั๋วหม่าเล่าหนิงยืนอยู่กับที่ มององค์หญิงเป่าหรงอย่างเย็นชา ส่ายหน้าในใจ
ส่วนองค์หญิงเป่าหรงในยามนี้ชะงักงันไปแล้ว ตั้งแต่ไหนแต่ไรมานางคือดวงดาวอันเป็นที่โอบอุ้ม ไหนเลยจะตกต่ำได้ถึงเพียงนี้