อีกด้านหนึ่ง หลังจากขันทีเซี่ยขึ้นดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการองครักษ์จินอี สิ่งแรกที่เขาทำก็คือเรียกตัวไล่เฉินหลงที่เพิ่งออกจากเมืองหลวงกลับมา
ก็ใช่ว่า จะเดินทางช้าได้อย่างไร ในเมื่อบั้นท้ายของเขายังเลือดอาบอยู่
ส่วนที่กลับมาเร็วขนาดนี้ ก็เข้าใจได้ไม่ยาก—เพราะช่วงไม่กี่วันมานี้ บาดแผลที่บั้นท้ายหายดีเกือบสนิทแล้วไงล่ะ!
ไล่เฉินหลงที่กลับมา มองดูกระบองประจำตำแหน่งหน่วยหนานเจิ้นฝูซือที่วางอยู่ตรงหน้า สีหน้าฉุนเฉียวเล็กน้อย ก่อนจะหยิบขึ้นมาดู แล้วหัวเราะเย็นเยียบ:“ถึงกับได้เลื่อนตำแหน่งอีก”
ตอนที่พู่อู๋โยง ไอ้ขันทีหมาหัวเน่านั้นยังมีชีวิตอยู่ มันกดองครักษ์จินอีเอาไว้มิดชิด แถมยังคอยระแวงและกดดันเขาอยู่ทุกฝีก้าว
ตอนนี้ขันทีเซี่ยขึ้นมามีอำนาจ ยังมองไม่เห็นเบื้องลึกขององครักษ์จินอี ตามปกติก็ต้องหาคนของตัวเองมาหนุนก่อน
ไล่เฉินหลงคว่ำกระบองลงบนโต๊ะ กำลังขมวดคิ้วคิดว่าควรจะเลือกทางไหน ก็ได้ยินคนสนิทของเขาชุนหลินเรียก "ท่านอ๋อง" อยู่ที่หน้าประตู
เขาพยักหน้าให้คนเข้ามา
ชุนหลินจึงพูดสั้นๆ ว่า:“ท่านอ๋อง คุณหนูใหญ่ชีต้องการพบท่าน”
ไล่เฉินหลงที่กำลังจิบน้ำอยู่ ถึงกับสำลักทันที
ชุนหลินมองปฏิกิริยาของนายตัวเองด้วยความตกใจ สงสัยว่านายเป็นอะไรไป? หรือว่าเขาติดเงินคุณหนูใหญ่ชีอยู่?
ไม่อย่างนั้น ทำไมได้ยินนามของคุณหนูใหญ่ชีถึงได้ตกใจขนาดนี้?
ไล่เฉินหลงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พอคิดถึงชีหยวนแล้วก็รู้สึกปวดฟัน