เสวียนอู่เห็นสภาพเพื่อนรักล้มลงกับพื้น รู้สึกได้โดยสัญชาตญาณว่าช่วงหว่างขาเย็นวาบ จากนั้นก็โกรธจัดตะคอกขึ้น “ไพร่!”
นังแพศยานี่ ยังจะมีฐานะเป็นหญิงหรือไม่?
หญิงใดกันที่โหดร้ายทารุณปานนี้ ถึงกับ...ถึงกับใช้เล่ห์กลต่ำช้าเช่นนี้ ทำลายเชื้อสายวงศ์ตระกูลของคน?
ชีหยวนเลิกคิ้วอย่างฉงน เห็นเสวียนอู่โกรธจนใบหน้าบิดเบี้ยว ก็หัวเราะขึ้นบางๆ ว่า “เมื่อครู่ยังทำได้ไม่ดีพอ ไหนเจ้าลองมาวัดฝีมือดูบ้าง?”
เสวียนอู่ทนไม่ไหวอีกต่อไป ระเบิดพลังส่งหน้าไม้แขนออกไปทันที
นังแพศยานี่!
สภาพอันน่าเวทนาของสหายอยู่ตรงหน้า ประกอบกับองค์อ๋องฉีเคยกล่าวไว้ว่า ตราบใดที่ไม่ฆ่าคนให้ตาย แค่ทำให้พิการก็ไม่เป็นไร ฉะนั้นเขาไม่ต้องเกรงใจอีกต่อไป!
เขาจะทำให้นางรู้ว่าอะไรคือทนทุกข์ทรมานยิ่งกว่าตาย!
จิตใจของเสวียนอู่แข็งแกร่งกว่าอีกหลายคนที่เหลืออยู่ ดังนั้นเขาจึงเป็นเสาหลักของคนกลุ่มนี้เสมอ แม้กระทั่งยามนี้ก็ยังเป็นเช่นนั้น
ถึงแม้เขาจะโกรธสุดขีด แต่ก็ยังแยบคายพอที่จะเปลี่ยนทิศทางหน้าไม้แขน ยิงไปทางเซี่ยชีเจี๋ยหนึ่งดอก
เซี่ยชีเจี๋ยถูกยิงที่ขา ถึงกับร้องโหยหวนออกมา
คนอื่นๆ ในสกุลเซี่ยต่างก็เบียดเสียดถอยหนีกันจ้าละหวั่น เกรงว่าจะพลอยถูกหาเรื่องไปด้วย
ชีหยวนสีหน้าเคร่งขรึม กระโดดหลบไปมาตามกำแพง หลบพ้นระลอกการโจมตีนี้ได้ นางก็ชักหน้าไม้แขนที่คาดเอวเล็งไปที่เสวียนอู่ “ของเจ้าคงหมดแล้วกระมัง? งั้นลองชิมของข้าดูบ้าง!”
เสวียนอู่สีหน้าเปลี่ยนไปทันที