มือของเขาล้าแทบจะยกไม่ขึ้นแล้ว ยามนี้เพราะสังหารผู้คนไปมากเกินไป ใช้แรงหนักเกินควร มือจึงเริ่มสั่นระริกเล็กน้อย ข้อศอกและข้อมือก็เจ็บปวดร้าวรานอย่างรุนแรง
แต่ทว่า เขาไม่เคยรู้สึกชุ่มชื่นใจเท่านี้มาก่อนเลยสักครั้ง!
ใช่แล้ว!
มหาบุรุษเมื่อมีชีวิตอยู่ในโลกนี้ ก็ควรสะบัดสะบิ้งงดงามดั่งเช่นนี้
คนต้องการฆ่าเขา เหตุใดเขาจะฆ่าคนอื่นไม่ได้เล่า?!
เขาไปมีสิทธิ์อันใดที่ต้องเป็นคนดี?
หากคนดีต้องถูกคนเหยียบย่ำ ต้องเป็นแตกตั๋วเรี่ยราด ครอบครัวแตกสลาย คนตายบ้านพัง เช่นนั้นความยุติธรรมของโลกนี้ไปอยู่แห่งหนใดกัน?
ช่างหัวมันเถอะกับการตอบแทนคุณด้วยความเมตตา!
จู่ ๆ เขาก็พบพลังมุ่งมั่นในวัยหนุ่มกลับคืนมา หันไปมองชีหยวนแล้วถามขึ้นว่า "คนที่พวกเขาส่งออกมาได้ คงมีเท่านี้แหละ"
เช่นนั้น บัดนี้ลู่หมิงฮุยจะทำเช่นใดเล่า?
ฝ่ายตระกูลลู่ ลู่หมิงฮุยนั่งอยู่ในห้องหนังสือตลอดมา
คุณหญิงลู่ใหญ่ผลักประตูห้องหนังสือเข้ามา สีหน้าฉับไวรุ่มร้อนรนนัก รีบซักถามไม่หยุดหย่อน "เป็นเช่นใดบ้าง? มีข่าวคราวกลับมาหรือยัง?"
ไม่มีใครเร่าร้อนไปกว่านางอีกแล้ว
หากลู่หมิงอันกลับมา เรื่องราวในอดีตก็ต้องถูกเปิดโปงขึ้นมาอย่างแน่นอน
หากองค์หญิงใหญ่ทรงทราบว่าผู้ลงมือในปีนั้นคือลู่หมิงฮุยและเรือนใหญ่ เช่นนั้นมิเท่ากับปลิดชีพเรือนใหญ่หรือ?!
นางกว่าจะมีชีวิตอันสุขสบายมาหลายปีเช่นนี้ ได้เป็นใหญ่เป็นโตเหนือทุกคน กอบเอาผลประโยชน์ไว้ครบถ้วน แล้วเช่นนี้จะให้มันหลุดลอยไปเพียงเพราะมาถึงวัยครึ่งชีวิตแล้วอย่างนั้นหรือ?
ยามอยู่ที่ฝูเจี้ยนก่อนหน้านี้ เพราะเรือนรองมีองค์หญิงอยู่ด้วย ถึงได้ทำให้ท่านพ่อท่านแม่ลำเอียงเข้าข้างปานจะทูนหัว