เขาขมวดคิ้ว กลั้นความตื่นตะลึงในใจไว้ แล้วถามชีหยวนว่า “พวกเขาเป็นใคร”
แต่จริง ๆ ก็ไม่จำเป็นต้องถาม ในใจเขาน่าจะเดาได้แล้วคร่าว ๆ
ก่อนหน้านี้เขาแอบคิดอยู่ในใจว่า ชีหยวนอยากฆ่าใครก็ฆ่า สู้ไปเป็นฮ่องเต้เสียยังดีกว่า
แต่คุณหนูใหญ่ชีผู้นี้ไม่ได้คิดจะเป็นฮ่องเต้จริง ๆ หรอกนะ!
นางไปเกี่ยวข้องกับคนญี่ปุ่นได้อย่างไร!
เป็นดังคาด ชีหยวนรู้ที่มาที่ไปของกลุ่มคนเหล่านี้แทบจะทะลุปรุโปร่ง นางเอ่ยเรียบ ๆ “ไดเมียวแห่งญี่ปุ่น เทียบได้กับอ๋องชนบทของต้าโจวเรา และยังเป็นปราการแข็งแกร่งอีกด้วย เขาคือทายาทแห่งตระกูลซานหมิง ยามานะ มัตสึ”
ไล่เฉินหลงสูดลมหายใจเฮือกใหญ่ อดไม่ได้ที่จะซักถามชีหยวน “คุณหนูใหญ่ชี เรื่องนี้ฝ่าพระบาททรงทราบหรือไม่ ฝ่าพระบาทก็ทรงเห็นชอบด้วยหรือ”
เป็นไปได้อย่างไรกัน!
พวกตีนเตี้ยญี่ปุ่นกลุ่มนี้ ตลอดหลายปีมานี้สังหารราษฎรต้าโจวไปมากเท่าไรแล้ว
ราษฎรตามแนวชายฝั่งของต้าโจวส่วนใหญ่ล้วนเคยถูกโจรสลัดญี่ปุ่นเหล่านี้รังควาน ที่น่ารังเกียจยิ่งกว่านั้นคือ พวกมันตีไปแล้วก็กลับมาอีก ตีไปแล้วก็กลับมาอีก ทำให้ผู้คนเกลียดชังถึงขีดสุด
ต้าโจวในปัจจุบัน หากจะบอกว่าสิ่งที่ปวดหัวที่สุดในดินแดนเหนือคือชนเผ่าหวาหลา ภัยร้ายอันดับสองก็คือญี่ปุ่น
เสียดายที่พวกเขาเป็นเกาะ ต้าโจวจึงจัดให้เป็นแคว้นที่ไม่ยกทัพไปปราบ เห็นว่าไม่คุ้มให้ต้าโจวต้องเคลื่อนทัพใหญ่ เพราะมีมหาสมุทรเป็นปราการธรรมชาติ อีกทั้งราชวงศ์ก่อน ๆ ก็ไม่เคยทำอะไรประเทศเกาะนี้ได้