ไล่เฉินหลงรับหน้าที่เก็บกวาดศพเหล่านั้นจนเรียบร้อยแล้ว ยังตั้งใจไปเดินสำรวจบนทางเล็ก ๆ นั้นอีกรอบ เมื่อมองดูหน้าผาสูงชันนั้น เขาอดหรี่ตาลงไม่ได้
ชีหยวนตั้งใจจะปีนขึ้นไปจากตรงนี้เพื่อสังหารองค์หญิงเป่าหรง
ไม่รู้ว่านางสำเร็จหรือไม่?
อย่าเพิ่งตกลงมากลางทางเลย หากตกลงมาจริง ๆ ในหุบเหวแบบนี้ก็ไม่มีทางรอด
เขาเป็นกังวลใจ จนกระทั่งชุนหลินตามมาหาจึงได้สติกลับมา ถามว่า “จัดการเรียบร้อยแล้วหรือ?”
ชุนหลินมองตามสายตาของเขาไปที่หน้าผา อดไม่ได้ที่จะเอามือกุมคอแล้วร้องออกมา “แม่เจ้า! คุณหนูใหญ่ชีตั้งใจจะปีนขึ้นไปจากตรงนี้จริง ๆ หรือ?”
คุณหนูใหญ่ชีเป็นปีศาจอะไรกันแน่?
ฆ่าคนอย่างเลือดเย็น ไม่เคยย่อมือ
อีกทั้งยังปีนป่ายกำแพงสูงได้อย่างคล่องแคล่ว หากปีนขึ้นไปจากตรงนี้ได้จริง ๆ ชาติก่อนของคุณหนูใหญ่ชีคงเป็นจิ้งจกกระมัง?
ไล่เฉินหลงถลึงตาใส่มัน
ชุนหลินก็เงียบกริบ รีบพูดเรื่องสำคัญ “ท่านวางใจได้ เรียบร้อยหมดแล้ว รับรองว่าไม่ทำให้ท่านลำบากแน่”
มันยังอยากรู้มากกว่าว่าคุณหนูใหญ่ชีปีนขึ้นไปได้หรือยัง
แต่ไม่นานพวกเขาก็ได้คำตอบ เพราะชุนเซิงลงมาจากเขาอย่างรวดเร็วและบอกข่าวให้พวกเขาฟัง องค์หญิงเป่าหรงสิ้นพระชนม์แล้ว
ชุนหลินสูดลมหายใจเย็นเยียบ
คนโหดเหี้ยมจริง ๆ!
พูดตามตรง สภาพแวดล้อมที่เลวร้ายแบบนี้ พวกองครักษ์จินอีก็ไม่เคยไม่เจอ
แต่คุณหนูใหญ่ชีหลังจากฆ่าคนไปมากมายขนาดนั้น ยังปีนขึ้นไปจากตรงนี้อีก ขึ้นไปแล้วก็ต้องฆ่าคนอีก ที่ฆ่าอีกนะคือ.....