ไม่เพียงแต่ตายเท่านั้น ยังตายอย่างไม่สง่างามยิ่ง ชายคนหนึ่งนอนคว่ำหน้าอยู่บนระเบียงยาวหลังประตูลานบ้าน ร่างเปล่าเปลือย อยู่ในท่าที่กำลังจะคลานออกไป
ใครๆ ก็เดาได้ว่าเกิดอะไรขึ้น
ท่านยายหวังตะลึงงัน
ในที่สุดนางก็เข้าใจว่าทำไมฮูหยินกั๋วกงเฉิงถึงตกใจล้มลง และฮูหยินแห่งจวนกั๋วกงฉู่ถึงกับสลบไสล
คุณชายสองหลิว!
เป็นบุตรสายนางรองของกั๋วกงฉู่
หลังจากหลิวจิงหงตายไป คุณชายสองหลิวผู้นี้ก็กลายเป็นผู้ที่มีโอกาสมากที่สุดที่จะได้เป็นซื่อจื่อคนต่อไปของจวนกงกั๋วฉู่
แม้จะเป็นบุตรสายนางรอง แต่ตอนนี้หลิวจิงหงตายไปแล้ว ใครเล่าจะมาสนใจว่าเขาเป็นบุตรนางรองหรือไม่?
แม้แต่ฮูหยินแห่งจวนกั๋วกงฉู่ยังผ่อนปรนและอดทนต่อเขามากขึ้น
ได้ยินว่าจวนกั๋วกงฉู่เริ่มเตรียมการที่จะโอนเขาเข้าเป็นบุตรสายฮูหยิน เพื่อให้มีฐานะเป็นบุตรสายตรง และจะได้ทูลขอพระราชทานตำแหน่งซื่อจื่อให้เขาอย่างราบรื่น
ไม่คิดว่า เขากลับมาตายอยู่ที่นี่
นางหวังกรีดร้องเสียงแหลม รีบใช้มือปิดตาของตัวเอง
พวกผู้ชายพวกนี้เป็นอะไรกัน?
ไม่เอาหน้าตากันเลยหรือ?
มาเป็นแขกบ้านคนอื่น กลับถอดเสื้อผ้าจนหมดตัว หน้าตาแบบนี้ช่างน่าอดสูยิ่งนัก!
ตามมาด้วยเหล่าสตรีที่ได้เห็นสิ่งควรเห็นครบถ้วนแล้ว ต่างก็กรีดร้องแย่งกัน
ภาพนั้น ที่ใครได้เห็น คงไม่มีวันลืมไปชั่วชีวิต
สีหน้าของกั๋วกงฉู่แย่ลงไปอีกขั้น ตัวโยนโอนเอนราวกับจะทรุดลง
เขารบชนะมาทั้งชีวิต ช่วงครึ่งชีวิตแรกสิ่งที่อยากได้ก็ได้มาหมด ลูกสาวเป็นถึงพระสนม ส่วนตัวเองก็เป็นที่โปรดปรานของฮ่องเต้ ในหมู่ขุนนางผู้มีบรรดาศักดิ์ก็เป็นตระกูลที่สูงศักดิ์ที่สุด