เรื่องราวที่กลายเป็นข่าวครึกโครมไปทั่ว จนกระทั่งคุณหญิงลู่ใหญ่ได้ยินเข้า
ระหว่างที่รถม้าผ่านหน้าศาลาว่าการ ก็ถูกผู้คนมากมายปิดล้อมแน่นขนัดจนแทบขยับเขยื้อนไม่ได้
เทศกาลตรุษผู้คนบนถนนมากมายก็เป็นเรื่องปกติ แต่ปัญหาคือ ที่ว่าการนั่นผู้คนทั่วทั้งเมืองต่างพากันหวาดกลัว ตามธรรมเนียมแล้วพอถึงเทศกาลตรุษคนก็ควรจะยิ่งน้อยลงไปอีก หาใช่จะมีผู้คนเบียดเสียดแน่นขนัดเช่นนี้ไม่
นางเหลือบมองแม่นางเถียนที่นั่งอยู่ข้างกาย
แม่นางเถียนรีบอธิบายให้นางฟัง
คุณหญิงลู่ใหญ่ใจคอหงุดหงิดเป็นอย่างยิ่ง
พอได้ยินว่าเรื่องราวเกี่ยวข้องกับจวนกงกั๋วฉู่ และที่ยิ่งไปกว่านั้นคือฝ่ายที่ถูกฆ่าคือหูอีชวน นางก็อดไม่ได้ที่จะสบถด่าทอขึ้นมาอย่างไม่เกรงใจว่า “นังแพศยา! นังแพศยาหนังหนา! ไอ้สารเลว ช่างไปเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ได้ ดูมันเก่งกาจนักหรืออย่างไร เรื่องอะไรก็ต้องเข้ามายุ่งวุ่นวายไปหมด! มันคิดว่าตัวเองเป็นสุนัขตัวไหนกัน!?”
ความอาฆาตที่คุณหญิงลู่ใหญ่มีต่อชีหยวนนั้นปรากฏให้เห็นเด่นชัดมาตั้งแต่ต้น
ยามที่ชีหยวนเพิ่งกลับบ้านสกุลชี ภายในงานเลี้ยงรับน้องกลับบ้าน นางก็ออกตัวกลั่นแกล้งชีหยวนต่อหน้าทุกคนแล้ว
ครั้นบัดนี้ชีหยวนก่อเรื่องวุ่นวายขึ้นมามากมายเพียงนี้
ถึงขั้นสามารถกวัดแกว่งกระแสลมในหมู่ชนชั้นสูงได้ถึงเพียงนั้น คุณหญิงลู่ใหญ่ก็ยิ่งรังเกียจนางมากขึ้นไปอีก
นางเอาแต่คิด คิดว่าชีหยวนคือหมากที่องค์หญิงใหญ่และจวนมกุฎราชกุมารขัดเกลาขึ้นมา ตั้งใจมาเล่นงานจวนกงกั๋วฉู่และตระกูลลู่โดยเฉพาะ
หรือไม่ก็อาจเป็นเพราะพวกเขาตามหาพระชายาหลิวพบตั้งแต่เนิ่นแล้ว และชีหยวนก็คือหมากตัวสำคัญที่ใช้ชักใยเรื่องทั้งหมดนี้!