ชีเหล่าฟูเหรินเฝ้ามองชีหยวนขึ้นรถม้า ถึงแม้เรื่องเช่นนี้จะทำมาหลายครั้งนับไม่ถ้วนแล้วก็ตาม แต่วันนี้ นางยังอดรู้สึกใจสั่นระทึกไม่ไหว อดที่จะประสานสองมือขึ้นเหนืออก ภาวนาในใจอธิษฐานต่อพระพุทธองค์อย่างเงียบ ๆ
ขอพระพุทธองค์ทรงคุ้มครองชีหยวนให้ลุล่วงไปอย่างราบรื่น
ชีหยวนผู้นี้ ยิ่งได้คลุกคลีด้วย ก็ยิ่งมองเห็นจิตใจอันอ่อนโยนที่นางซ่อนไว้ภายใต้เปลือกนอกที่เฉียบคม
นางไม่เคยไว้มือผู้ที่ทำร้ายนาง แต่สำหรับคนที่นางใส่ใจนั้น ก็ใส่ใจดูแลเป็นอย่างดี
แม้ไม่นับความสามารถรอบตัวของชีหยวน ชีเหล่าฟูเหรินก็เริ่มรักหลานสาวคนนี้ขึ้นมาโดยไม่รู้ตัวแล้ว
ฮูหยินรองแม้ไม่รู้เรื่องราวเฉพาะหน้า แต่ก็สัมผัสได้โดยคลุมเครือว่า ต้องมีเรื่องใหญ่กำลังจะเกิดขึ้นแน่ ๆ
นางประคองชีเหล่าฟูเหรินเดินเข้าไปในเรือน พลางเอ่ยปลอบว่า "ท่านแม่วางใจเถิด ลูกไม่เคยเห็นเด็กสาวคนไหนเก่งกาจยิ่งกว่าหยวนหยวนอีกแล้ว ไม่ว่านางจะคิดทำสิ่งใด ย่อมสำเร็จได้เสมอ"
ฮูหยินรองมิได้กล่าวคำเท็จ นางไม่เคยพบผู้ใดที่มุ่งมั่นและยืนหยัดยิ่งกว่าชีหยวนอีกเลย
ตราบใดที่สิ่งนั้นคือนางคิดจะทำ ต่อให้เหลือลมหายใจเพียงหนึ่ง ⅛ ชีหยวนก็จะทำให้สำเร็จให้จงได้
ผู้มีมุ่งมั่นเช่นนี้ ต่อให้ทำสิ่งใด ก็ล้วนสำเร็จได้ทั้งนั้น
ชีเหล่าฟูเหรินลูบหลังมือนางเบา ๆ "ขอให้เป็นเช่นนั้นเถิด"
ชีหยวนขึ้นรถม้าแล้ว ก็สัมผัสได้ทันทีว่ารถม้าคันนี้ผิดปกติ
ในรถม้ามีคนแอบซ่อนอยู่!
นางใช้สองมือยันพื้น ไม่รีรอแม้แต่น้อย เตะขาไปที่มุมรถม้าทันที ทว่า ข้อเท้ากลับถูกคว้าไว้เสียก่อน