"คุณชายหลี่ หล่อนชื่อ...เหยียนปี้จิง ปี้ของหยกเขียว ชิงของไม้ไผ่เขียว!"
"ผู้หญิงคนนี้มีแผนเด็ดขาด!"
"ประตูเหล็กยักษ์อยู่ในมือหล่อนหลายปีนี้ แฝงตัวเงียบตลอด เพิ่งลงมือเอาตอนนี้!"
ฝานโหย่วลวี่กัดฟันกรอด ใบหน้าเต็มไปด้วยความเจ็บแค้น "เขาว่ากันว่าหญิงงามใจร้าย คงเป็นอย่างนี้จริง ๆ! หล่อนฉวยโอกาสที่สำนักกระโดดยาของเราจัดประชุมหลอมโอสถประจำปี แล้วซุ่มโจมตี! แถมยังสมคบกับจอมกู่หลิงจากหนานหยาง ไม่อย่างนั้นสำนักกระโดดยาของข้าจะถูกตีแตกได้ยังไง!"
มองดูประตูเหล็กยักษ์ตรงหน้า ฝานโหย่วลวี่มีเปลวไฟโทสะพวยพุ่งในดวงตา
"ด้วยฝีมือของนาย คิดจะพังประตูบานใหญ่ของประตูเหล็กยักษ์นี่ แทบเป็นไปไม่ได้!"
"ดูออกเลยว่าเมื่อร้อยปีก่อน ประตูเหล็กยักษ์ก็แข็งแกร่งกว่าสำนักกระโดดยาของนายมากโข!"
หลี่หย่วนเต้ามองบานประตูเหล็กที่สูงเสียดฟ้า แผ่ประกายเย็นเยียบท่ามกลางลมหนาว เอ่ยเรียบ ๆ ว่า "แล้วที่รอมาจนถึงป่านนี้... ต้องการอะไรจากสำนักกระโดดยาของพวกนาย?"
ฝานโหย่วลวี่เผยสีหน้างุนงง "คุณชายหลี่ เรื่องนี้ข้าก็รู้สึกแปลก ๆ!"
"ท่านเจ้าสำนัก เตากระโดดยาสมบัติประจำสำนักของเราถูกพวกมันเอาไปแล้ว!"
"กระผมสงสัยว่า ประตูเหล็กยักษ์พุ่งเป้ามาที่เตากระโดดยา!"
"ก็เมื่อไม่กี่วันก่อนนี้เอง ที่เราเพิ่งซ่อมรอยร้าวของเตากระโดดยาจนหายสนิท การจะซ่อมเตาได้ ไม่เพียงแต่ต้องใช้เคล็ดลับพิเศษของสำนักกระโดดยาเรา ยังต้องใช้ดอกฟื้นวิญญาณที่สำนักเราเท่านั้นที่ปลูกได้ด้วย"
ผู้อาวุโสซุนที่อยู่ข้าง ๆ พูดขึ้นมาอย่างไม่แน่ใจนัก
ฝานโหย่วลวี่สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย พูดเสียงเครียด "พวกประตูเหล็กยักษ์น่ะ ไม่รู้เรื่องเคล็ดวิชาหลอมโอสถเลยสักนิด เตากระโดดยาอยู่ในมือพวกมัน ยังไม่สู้เตาโบราณเก่า ๆ มีค่าเลย แล้วพวกมันจะเอาไปทำอะไร?"
หลี่หย่วนเต้ากล่าวว่า "เตากระโดดยาของสำนักพวกนายคงไม่ได้อยู่ในมือพวกมันหรอก พวกมันไม่รู้เรื่องหลอมโอสถ แต่จอมวิญญาณจากหนานหยางน่าจะพอได้เรื่อง!"
"บัดซบ!"
"เหยียนปี้จิงมันสมคบกับพวกจอมวิญญาณหนานหยาง น่าแช่งนัก!"
"ถ้าอีกเดี๋ยวคุณชายหลี่จัดการประตูเหล็กยักษ์ไม่ได้ ข้าจะไปที่สหพันธ์ยุทธจักรประจำเมืองเลย ให้พวกนั้นกวาดล้างประตูเหล็กยักษ์!"