ฟู่!
สำนักเอาไอ้ของคุณชายหลี่ไป!
คราวนี้เรื่องใหญ่แล้ว!
กู้หยงทั้งสามคนสีหน้าเปลี่ยนไป แอบสูดลมเย็น
พวกเขารู้ดีว่าหลี่หย่วนเต้าแข็งแกร่งไม่ใช่เล่น ที่กล้าบุกเข้ามาในสำนักเสวียลูจวีต้องมีดีแน่
แต่ในความคิดพวกเขา สิ่งที่หลี่หย่วนเต้าพึ่งพาไม่ใช่พลังตัวเอง แต่เป็นอำนาจเบื้องหลังที่ชวนให้คิดไม่ถึง!
ฝีมือแพทย์เหนือล้ำขนาดนี้ อำนาจหรือตระกูลเบื้องหลังต้องไม่ธรรมดา
ต่อให้ไม่อิงพื้นหลัง แค่มือแพทย์ก็ทำให้หลี่หย่วนเต้าสะสมบุญคุณไว้มากมาย เส้นสายแบบนั้นไร้เทียมทาน!
อีกอย่าง
หลังหลี่หย่วนเต้ายังมีตระกูลซูหนุน ซูซานช่านของตระกูลซูยังไม่ตาย แถมทะลวงเป็นอู่หวงแล้ว สำนักเสวียลูจวีก็ต้องเกรงใจอยู่บ้าง
ถ้าหลี่หย่วนเต้ามีเรื่องในสำนัก ซูซานช่านเอาบ้าแน่!
ตอนกลับสำนัก กู้หยงกับหูหลี่ได้ยินหวงจี่เล่าเรื่องหลี่หย่วนเต้าช่วยซูซานช่านทะลวงเป็นอู่หวง
บุญคุณขนาดนี้ ต่อให้หลี่หย่วนเต้าตกอันตราย ซูซานช่านไม่มีทางยืนมองแน่!
แต่
หูหลี่รู้ดีแก่ใจว่าฝีมือหลี่หย่วนเต้ายิ่งกว่านั้นอีก!
คนตายแหลกเป็นชิ้นยังชุบชีวิตได้!
ต้องน่ากลัวสุด ๆ!
"คุณชายหลี่ ซูจิ่งอวิ๋นหมามันแอบงำของนายกลับสำนักหรือเปล่า?"
หวงจ่านสูดลมหายใจเย็น รีบถาม
พูดจบ
เขาเดินหน้าเตะซูจิ่งอวิ๋นอีกเปรี้ยง ด่าฉอด: "ซูจิ่งอวิ๋น ไอ้เฮงซวย! แกกล้าเอาของคุณชายหลี่ มีกี่หัวกัน! แกไม่อยากอยู่แล้วสินะ!"
ซูจิ่งอวิ๋นเจ็บร้องโหยหวน
แต่ตอนนี้
เขากลับแทบไม่รู้สึกเจ็บเนื้อเจ็บตัว ความกลัวค่อย ๆ ทำให้ชาไปหมด
เห็นท่าทีกู้หยงและหวงจ่านต่อหลี่หย่วนเต้า ก็รู้แล้วว่าตัวเองเตะถูกเหล็ก!
ฝีมือแพทย์ของอีกฝ่ายเขาเห็นกับตา เหนือล้ำเกินบรรยาย
ฝีมือจริงก็ถึงขั้นจอมยุทธ์อู่หวัง อำนาจเบื้องหลังน่ะหรือไม่ต้องพูดถึง?
"พี่หวง อย่าตีผมเลย อย่าตีเลย!"
"ผมไม่ได้เอาอะไรไปเลย! ผมไม่ได้เอาของคุณชายหลี่!"
ซูจิ่งอวิ๋นน้ำตาจะไหล: "ผมแค่ไปสมาคมแพทย์แผนจีน ตั้งใจจะเอาซากหมาป่าเขาเดียวพันธุ์โบราณคืน ก็โดนตีมั่ว ๆ!"