เดิมทีหลี่หย่วนเต้าคิดว่า ครั้งหน้าจะได้เจอเฉินเหยียนชีอีกที คงต้องเป็นอีกหลายปีต่อมา
แน่นอน
อีกฝ่ายอาจจะกลับมาที่หลิวเจียงปีละครั้ง เพื่อเยี่ยมพ่อแม่ ก็คงได้เจอกันบ้าง
แต่เขานึกไม่ถึงว่า วันนี้จะมาพบอีกฝ่ายในต่างถิ่นที่ห่างไกล
เฉินเหยียนชีที่อยู่ตรงหน้า ย่างก้าวเข้าสู่เส้นทางฝึกเซียนอย่างแท้จริงแล้ว!
แค่ไม่กี่เดือน สตรีผู้นี้ฝึกฝนจนถึงระดับฝึกปราณ 13 ได้ ขนาดความเร็วขนาดนี้ นับว่าน่ากลัวมาก!
เธอทำได้ยังไง?
หรือเพราะพรสวรรค์ฝึกเซียนที่ซ่อนอยู่ในตัวเมื่อก่อน ถูกค้นพบแล้ว ระดับการฝึกฝนเลยพุ่งทะยานขึ้นมาตลอด?
แค่สตรีคนนี้นิสัยไม่ดีเลย โอกาสเสียเปรียบสูง
แต่ตอนนี้อีกฝ่ายก็มีต้นทุนเป็นถึงอัจฉริยะหญิงแล้ว!
หลี่หย่วนเต้าสำรวจเฉินเหยียนชีที่ดูเปลี่ยนไปเป็นคนละคนตรงหน้า คิดในใจ
เทียบกับเมื่อก่อน
เฉินเหยียนชีสวยขึ้นมาก
ทั้งบุคลิก ก็ไม่ใช่สิ่งที่เทียบได้กับเมื่อก่อน!
การเป็นผู้ฝึกบำเพ็ญเซียน ไม่ใช่สิ่งที่คุณหนูตระกูลใหญ่จะเทียบได้!
ส่วนที่ซูมู่เรียกนางเซียนเมื่อครู่นี้ ไม่ต้องเดา ก็คงเป็นเฉินเหยียนชี!
ตอนนี้ซูมู่คุกเข่าลงกับพื้น กระทบหัวกับพื้นไม่หยุดเพื่อแสดงความขอโทษ: "ขอโทษด้วย นางเซียน! ทางพ่อของผมอาจจะหละหลวมไป รับท่านไม่ทัน ยังให้ท่านต้องเดินมาด้วยตัวเอง ผมมันสมควรตาย ตระกูลซูผมสมควรตาย! ขอท่านให้โอกาสพวกเราด้วย!"
"ไม่ร้ายแรงอย่างที่พวกนายคิด! ฉันไม่ต้องให้ใครไปรับ คนฝึกเซียนอย่างเรา ไม่ถือตัวขนาดนั้น"
"อีกอย่าง ฉันแค่มองว่าพวกนายช้าไป ฉันเดินมาเองเร็วกว่า!"
เฉินเหยียนชีสีหน้าเฉยเมย น้ำเสียงเย็นชา ให้ความรู้สึกวางตัวห่างเหิน
ดูเหมือนทุกสิ่งรอบตัว ยากจะทำให้เธอสะเทือนใจแม้แต่น้อย
การที่ซูมู่พวกนั้นคุกเข่าอยู่ตรงหน้า สำหรับเธอ ก็ดูเป็นเรื่องปกติ
เธอพูดต่ออย่างเรียบเฉย: "ลุกขึ้นเถอะ!"
ซูมู่พวกนั้นราวกับได้รับอภัย รีบลุกขึ้นอย่างสั่นกลัว
ส่วนหลี่หย่วนเต้าที่ยืนอยู่ไม่ไกล ได้ยินคำพูดของเฉินเหยียนชี ใบหน้าเผลอเหม่อลอยไปครู่หนึ่ง
คำพูดอีกฝ่าย ฟังแล้วคุ้นหูยังไงไม่รู้?
ตอนที่เขากลับมาถึงโลก เพิ่งไปรับจูเก่อเสี่ยวเซี่ยที่สนามบินหลิวเจียง เขาไม่ได้บอกหรือว่า รถของเฉินเหยียนชีช้าเกินไป