ส่งต่อให้แก นำขึ้นถวายราชสำนัก ให้แผนกโบราณวัตถุหมดทั้งนั้น?
คำพูดนี้ทำให้จ่างซุนอู๋เฉิงนิ่งงันไปชั่วขณะ
เขาจ้องเขม็งไปที่วังจวินอยู่นาน ก่อนจะตวาดด้วยความตกใจว่า “ท่านวัง ท่าน...ท่านไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหม?”
แผนกโบราณวัตถุเป็นหน่วยงานพิเศษของหลงกั๋ว
มีหน้าที่ตรวจสอบวัตถุโบราณที่ขุดพบทั่วแผ่นดิน ไม่ว่าจะเป็นของเก่า หยก ซากปรักหักพัง สุสานโบราณ หรือแม้แต่วิชาเคล็ดลับที่ตกทอดมาจากยุคบรรพกาล ขอแค่เป็นสิ่งที่สืบทอดจากสมัยก่อนล้วนถือเป็นสมบัติของแผ่นดิน
ในฐานะพลเมืองของหลงกั๋ว หากใครพบเห็นก็มีหน้าที่ส่งมอบให้ราชสำนัก จัดการรวมศูนย์!
แล้วหลี่หย่วนเต้าผู้นี้ประสบโชควาสนา ก็ต้องเป็นเพราะพบเคล็ดวิชายุทธ์อันทรงพลังที่หาใดเทียบ!
ตามหลักเดิมก็ควรนำขึ้นถวายราชสำนัก ส่งมอบให้แผนกโบราณวัตถุ!
ตอนนี้เขาฝึกวิชาคนจรดแล้ว การให้ส่งมอบเคล็ดวิชามาจึงสมเหตุสมผลยิ่ง!
เพียงแต่
จ่างซุนอู๋เฉิงรู้จักนิสัยของหลี่หย่วนเต้าดี หากต้องเผชิญหน้ากันคงได้ผลตรงกันข้าม
“ท่านมองว่าข้าพเจ้าล้อเล่นหรือ?”
วังจวินหน้าบึ้งตึง กล่าวเย็นชาว่า “ข้าไม่เพียงทำเพื่อราชสำนัก เพื่อหลงกั๋ว แต่ยังทำเพื่อคุณชายหลี่ผู้นี้ด้วย ลองคิดดู หากยื่นเคล็ดวิชาให้ ฝั่งท่านจ้าวมังกรจะประทานรางวัลอะไรแก่คุณชายหลี่? ดีกว่าที่เขาเก็บไว้เป็นของตนตอนนี้มากมายนัก ของดีก็ควรเผื่อแผ่ถึงยุทธจักรหลงกั๋วเรามิใช่รึ!”
“ท่านวังกล่าวถูกต้อง”
“เคล็ดวิชาอันทรงพลังเช่นนี้หากส่งขึ้นไป ใต้หล้าท่านจ้าวมังกรต้องปิติปรีดา คงมอบผลประโยชน์ที่มิอาจจินตนาการแก่คุณชายหลี่”
“ถึงตอนนั้น คุณชายหลี่คงขอบคุณท่านวังยิ่งนัก”
จ่างซุนอู๋เฉิงครุ่นคิดสักพักก็เข้าใจแผนของวังจวิน จึงกล่าวอย่างเคร่งขรึมว่า “แต่ว่า...นิสัยของคุณชายหลี่แตกต่างจากคนอื่นอยู่บ้าง หากท่านวังต้องการเอ่ยเรื่องนี้ เกลี้ยกล่อมให้นิ่มนวลหน่อยจะดีกว่า!”
“ฮ่าๆ...เจ้าวางใจเถอะ ข้าย่อมรู้ดีว่าควรทำอย่างไร”
“ครานี้ข้าจะพารูเฟิงไปด้วย ให้รูเฟิงขอโทษคุณชายหลี่ก่อน”
วังจวินยิ้มตาหยี “รูเฟิงล่วงเกินคุณชายหลี่ ถือว่าไม่สมควรเลย”
วังรูเฟิงที่อยู่ข้างๆ สีหน้าแปรเปลี่ยน จ้องบิดาตัวเองด้วยแววตาฉงน